Düşünün ki, herkesin eşinin dostunun ailesinin olduğu bir yerde yalnızsınız, ortamı izliyorsunuz ve birisi gelip gerçekten kimsen yok mu yalnız mısın diye soruyor. Bu size dokunur mu?
Yalnızlık başkası hatırlatınca daha iyi mi anlaşılır?
Hayır dokunmaz, toksit insanlarla olmak yerine yalnız kalmayı tercih ederim. Hiç kimsede öz insan değildir, mutluluk dışarılarda ararlar ama huzuru bulamaz. Başkası gibi davranan kendin gibi olmayan insanlarla arkadaş kurmam çünkü beni enerjini emer o yüzden mesafe kurarım ancak kaliteli özdeğerli insan varsa hayatımıza çeker yalnız değilim. Yalnızlık Allah'a mahsustur..
Hayır ben zaten toxic şahısların laflarıyla yön ve ruh hâli belirlemem, kendi ideallerimin olduğu yönde ilerlerim, başkasının sözü bana dokunamaz buna müsaade etmem, yalnız değilim sadece tek başımayım ve bu kimseyi ilgilendirmez..
Bazen insan yalnizligi dibine kadar yasar, etrafda onca insan olmasina ragmen. Ben hep kendi kendimle arkadas oldum sirdas oldum yani yalnizligi dibine kadar yasadim etrafda insanlar olmasina ragmen cunki beni anlayam bir tek kendimim.
Bana dokunmaz çünkü bu kişi bana bunu diyorsa demek ki yalnız olmama şaşırmış nasıl bu kız yalnız diye böyle düşünmesi hoşuma gider ama üslup var üslup var sana bakışları ile bile yalnızsin diyen insanlar var
Eğer o anda yalnızlığımdan memnunsam bu soru gururumu okşar, mutlu bile olurum. İstediğimi almışım demektir. Ama eğer mutsuz hissettirir de sıkıntı var demektir.