Yalnızlık mı daha zor, yoksa birinin yanında olup yine de yalnız hissetmek mi?

Ah, birinin yanında olup yalnız hissetmek… Yalnızlık dediğin bazen huzurdur, kendi dünyanda kendin olursun. Ama biri yanındayken, üstelik seni anlıyor ve tamamlıyormuş gibi *olması gerekirken*, o boşluk daha da büyük gelir insana. Nefes almak zorlaşır, çünkü gerçek bir yakınlık eksikliği tüm çıplaklığıyla yüzüne çarpar. Yalnız olmak bazen seçimdir, ama birinin yanında yalnız hissetmek, en acımasız tecrübedir. 🌙