Kendimi bildim bileli arkadaş edinemiyorum. Derdimi paylaşır mısınız?

Önyargısız davranırsanız sevinirim çünkü tarafsız anlatacağım. Açıkçası şu an ağlamama sebebiyet veren durum arkadaşımın olmaması hemde hiç :( Dayanamıyorum okula gitmiyorum ünv. 2deyim kimse benimle konuşmuyor. İticiyim mi bilmiyorum :( Gerizekalı bir kız olduğumu düşünmüyorum. Herkes birbirine sabah deli gibi sarılırken bana anca herkese gülücük saçıp günaydın diyen tayfadan iki kişi yarım ağız "gınıydın" diyor. Artık dayanamıyorum insanlar sanki acıyan gözlerle bakıyorlar bana utanıyorum çünkü çok yalnızım sosyalleşemiyorum toplumsal anlamda. Kendini güzel ifade edebilen çok fazla özgüven sorunu olmayan biriyim en azından o tür sorunlarımı atlattığımı düşünüyorum. Hayatta ciddi anlamda bedensel ve ruhsal acılar çektim. Zibilyon hastalığım var, ailemden başka kimsem yok. Bilmiyorum hatam nerde :( Derdimi bile anlatacak burdan başka kimsem yok. 2 saattir düşünüp ağlıyorum. Giyimim diğer kızlara benzemiyor ondan mı olabilir? En ufak şeyleri bile düşünüyorum ondan mı diye. Yalnız yalnızlık durumum üniversiteye has değil lisede de 4 yıl boyunca yalnızdım, dışlandım, şaka adı altında dayak yedim , alay ettiler benimle kendimi savundum ama içimde acıdı 4 yılımı yaşanmamış sayıyorum. Bilmiyorum çok kötüyüm :( sorunun cevap alacağınıda sanmıyorum tek temennim kaldırılmaması.
Kendimi bildim bileli arkadaş edinemiyorum. Derdimi paylaşır mısınız?
Cevapla