
Nietzsche'nin sözleriyle; "Yaşamak için bir nedeni olan insan her türlü nasıl'a katlanabilir."
Ne kattı ya da ne götürdü senden?

Nietzsche'nin sözleriyle; "Yaşamak için bir nedeni olan insan her türlü nasıl'a katlanabilir."
Ne kattı ya da ne götürdü senden?
her şey insanlar için.. Acısıyla tatlısıyla bir ömür yaşayıp gidiyoruz.. Önemli olan hakkıyla yaşayabilmek hissedebilmek.. Her canlı bir gün ölümü tadacaktır.. Allah hayır bir ömür ve hayırlı bir ölüm nasip etsin..
Yaşamak için bir nedene tutunmak zorundayız. Devam edebilmenin tek yolu bu çünkü.
Bunca acı ve ölüm insanoğlunun doyumsuzluğu yüzünden. Hep daha fazlasını isteriz yaşamımız boyunca. Bu ezelde de böyleydi ebedide de böyle olacak.
Binlerce yıllık acılaradır gebeliğimiz.
Dünyayı anlamlı ve maksatlı kılanda onlar değil midir. Aksi halde her yer cennet bahçesi. Kırkımda durulttu beni en büyük katkısı budur sanırım. Götürdükleri kağıt ile kalem.
Cevap
11Cevap
Maalesef bazı insanlar o kadar kötüler ki.. bazı insanların canlarını çok kolay alabiliyorlar aç gözlü oldukları için.. bu insanlara ne kadar zenginlik verirsen ver daha fazlasını isteyecektir.. ölen masumlara oluyor her şey ne yazık ki. ya da doğaya.
Bu hayatı/dünyayı çekiyorsa bunca insan; sadece hayatta kalmak, yaşamak, nefes almak için olmadığını düşünüyorum.. İnsanın varlık sebebi de budur zaten.. Bitki değiliz ki amaçsız, sebepsiz, misyonsuz yaşayalım.. Sorumluluklar var, birikmesi gerekenler, dökülmesi gerekenler... Hepsi insanlık olgusunun halkalarından biri..
Hani, Rabbin meleklere, 'Ben yeryüzünde bir halife yaratacağım.' demişti. Onlar, 'Orada bozgunculuk yapacak, kan dökecek birini mi yaratacaksın? Oysa biz sana hamd ederek daima seni tesbih ve takdis ediyoruz.' demişler. Allah da 'Ben sizin bilmediğinizi bilirim.' demişti." (Bakara, 2/30).
amenna ve saddakna.
Bana göre insan oğlunun doyumsuz ve aç gözlü olması. Ne yaparsan yap yettiremiyorsun. Bir karış toprak için binlerce canı almaya kadar gidiyor iş. Milyonlarca ağaç ve bir o kadar hayvan katlediliyor. Kimin umurunda? Kimsenin maalesef.
Bu dünyaya elbette boşuna gelmedik tabi ki amaçlarımız var ama maalesef, bunu unutup hep nefsimize çalışıyoruz. En büyük hatamız bu, imtihan için geldiğimiz dünyada başka insanları ayrıca düşünemiyoruz. İyilik yapıp bu sınavı geçebilmek varken hep kendi nefsimizi ve egomuzu koruma halinda mücadele içindeyiz.
Hiçbir nedeni yok. Yaşamın kuralı böyle. Yine ünlü filozof Nietzsche’nin dediği gibi; Hiçbir mutluluk yaşamın acı maliyetini karşılayamaz. Dolayısıyla acılara hazırlıklı olmalıyız ve mutlu anlarımızı en iyi biçimde değerlendirmeliyiz.
Şu an bir kitap yazıyorum ve adı İmtihan.
Tam da bu soruya cevaben. Eğer kitabı bitirebilirsem o zaman yazacağım :) Spoiler olmasın ☺️
İnşallah ismi ile beraber ikisini de güzel bitirmek nasip olur.
İmtihan olduğunu düşünüyorum. Bizim irademizi kullanış şeklimizin payı da var.
Ey hayat, seni bu kadar kıymetli tutuşum, ölüm sayesindedir.
Fani olduğumuzu hatırlatmak bence. Başka türlü dünyaya dalar ve rüyalardan uyanamayız
Hayat insanlar doğar büyür acı. Tatlı yaşar ve ölür..
Hepsi sonucunda bir sınava bağlı
Aç gözlülük tek sebep bu
Pul biber
selam guzel kiz ne haber
Kendi cevabını paylaşmak ister misin?