Ölüm acısından sonra en büyük acı nedir?

Bu acı, hem derin bir özlem hem de geriye dönük çaresizlikle karışık bir kırılma gibidir. “Ölüm acı değildir” İnsanların ölüm acıdır demesi genellikle ölümün kendisinden çok ayrılık kayıp belirsizlikle ilgilidir acı ölen kişiyi değil, geride kalanlariçin oluşur.
Göğsünde ağır bir boşluk, ruhunda kapanmayan bir yara, nefes alırken bile eksik kalma hissi. Sanki dünya bir anda rengini kaybetmiş gibi, Yanında olması gereken birinin yokluğunun her saniyeye saplanması, Konuşamadığın, sarılamadığın bir sessizliğin içinde kalmak.

Ölüm acısından sonra bence en büyük acı; hayatta ama kalbinde olmayan birini taşımaktır.
Bir insan ölmez ama seni bırakır, değişir, uzaklaşır… sen ise eski hâlini yas tutmaya devam edersin.
Kaybettiğin kişi değil, kaybettirdiği hisler yakar insanı.

Bir de hayatta olup da seni hiç anlamayan insanların arasında yalnız kalmak var… o da ayrı bir yara.