Planlı yaşamak mı yoksa anı yaşamak mı?

Yaşamın iki periyot olduğunu düşünürsek tabii ki çalışma hayatında ve belli bir yaşa kadar planlı olmak zorundasınız hayatınız işe göre odaklı oluyor o yüzden planladığı yaşamak zorunda kalıyorsunuz ama bir noktadan sonra emekliye doğru yaklaştıkça yaşça ilerledikçe onu yaşamak daha etkili daha doğru oluyor

Cevabımı profilimde de yazan şu yazı ile vermek istiyorum, cevabım belli olmuş olur : ))

Dün-Bugün-Yarın

Çok zaman önceydi. O kadar zaman önceydi ki zaman diye bir şey yoktu.

İnsanlar güneş doğup batıncaya kadar yaşıyorlardı hayatı. Bir daha hiç olmayacakmış gibi dolu ve anlamlı. Derken zaman diye üç parçalı bir şey icat etti insan. Bir parçasına dün dedi, diğer parçasına bugün, öteki parçasına da yarın.

Sonra fesat karıştı zamana ve insan bugünü unuttu. Dünü düşünüp pişman oldu, yarını düşünüp telaşlandı; ama işin ilginç tarafı tüm telaş ve pişmanlıkları güneş doğup batıncaya kadar yaşadı. Farkında olmadan rezil etti bu gününü.

Oysa yarın, bugüne dün diyor, dünde bu gün için yarın diyordu. Bir türlü beceremedi. Bir eliyle yarına, diğer eliyle düne yapıştı. Bu günü eline yüzüne bulaştırdı... Mutsuz oldu insan. Ve ne gariptir ki yarının telaşı da, dünün pişmanlığını da hep bugün yaşadı; ama bugünü hiç yaşayamadı. Ne yarın ne de dün!

Can Dündar

Planlı yaşamayı seviyorum.

İlaç saati yemek saati uyku saati. Ansızın gelişen olayları daha da çok seviyorum.