Sosyal fobisi olan sosyal biriyim ve işim aşırı sosyal olmamı gerektiriyor ne yapabilirim?

"Sende muhtemelen dışarıda yürürken insanlara bakıyorsun" sözün o kadar doğru ki ben sürekli insanları analiz etmeye çalışıyorum bu yüzden insanlarda aynı davranışı bana karşı yaptıklarını düşünüyorum ve genelde suratımda bir ciddiyet ve soğukluk olduğunu hissediyorum ki bunu tanıdığım çoğu kişi söylüyor, tanıştığım ve aşırı samimi olduğum kişiler ben seninle gelip 1-1 tanışamazdım çok sert ve ciddi duruyordun diyorlar bu bilinç altında kendi kendime koruma iç güdüsü ile mi oluyor bilmiyorum,
Bu durum en çokta metro tarzı toplu taşımalarda oluyor, herkes birbirine bakıyor böyle olunca telefona felan bakıyorum birilerine bakmadığımda rahatlamış hissedebiliyorum da bu durum sonuç olarak böyle gitmez ama benim en şaşırdığım konu yanımda biri olduğunda onla sohbet vs ederken aşırı rahat ve umursamaz olabiliyorum hangi toplu taşımada olduğumuz önemsiz oluyor biriyle sohbet etmek beni rahatlatıyor ve kaygım geçiyor.

Çok doğru ve güzel şekilde anlatıyorsun mesela bir yerde dans edeceğim zaman birileri dalga geçer mi vs. diye düşünüp dans etmiyorum daha doğrusu yabancı birileri varsa bu durumu yaşıyorum, pozitif düşünmek herhalde en zorlandığım kısım hayatta beni, kendimden daha fazla eleştiren biri yoktur. Onlarca güzel şey yapıyorum hayatımda şükredeceğim onlarca şey var, güzel bir çevrem işim hobim hayatım var, problemlerde elbet var ancak şükretmem gereken bir hayatım var ama ben sadece ve sadece problemlere odaklanıyorum, problemlere odaklanmakta iyi çözüm bulunur gibi düşünsem de durum böyle olmuyor hayat zevkimi kaçırıyor, anı yaşayamıyor sürekli geleceği düşünüyorum ve yaptıklarımdan tatmin olamıyorum buda benim genel mutluluğumu etkiliyor buda beni olması gerekenden daha kaygılı biri yapıyor bunların neticesinde de hayat kalitem, verimim düşüyor buda kendimi geliştirmemi, sosyalliğimi, hobilerimi, sporumu yapmayı dahi istememe sebeb oluyor.