Lütfen hepsini okuyun gerçekten çok yardıma ihtiyacım var lütfeenn
Merhabalar öncelikle sosyal fobisi olan ve bu durumdan bir an önce kurtulmak isteyen birisiyim ama bununla baş edemiyorum. Bu sorunum lise yıllarımda başladı başkalarının benle dış görünüşümle dalga geçmesi ve beni eziklemesiyle. Ve ondan beridir birkaç yıldır bu rahatsızlığım var. Arkadaş ortamlarında sürekli gelgitlerim oluyor bazen çok enerjik oluyorum ona buna laf atıyorum gülüyorum eğleniyorum şakalaşıyorum insanlarla ama bazen de tamamen asosyal birisine dönüşüyorum (genellikle bu şekilde). Ve bununla nasıl baş edeceğimi bilmiyorum. Yine arkadaş ortamında olduğumda örneğin karşı taraf espri yaptığı zaman yaptığı şey ne kadar komik olsa bile gülmek gelmiyor içimden ben de bu şekilde espri yapmalıyım insanları güldürmeliyim diye düşünüyorum. Birisi benimle şakalaşıyor veya bir konu hakkında bir şey soruyor benim öz saygım sıfır olduğu için direk aa kimse benle ilgilenmezken beni adamdan saydı ve böyle bir şey sordu diyorum içimden ve bu söyledğine cevap vermeliyim onu güldürmeliyim diye düşünüyorum ama bunu o an düşünürken karşı tarafın ne söylediğini anlayamıyorum çünkü o an aklımda bin tane tilki dolanıyor. İnsanlarla normal muhabbet halindeyken susunca sürekli düşünüyorum bir konu açmalıyım çok kötü görünüyorum şu an bir şey söyleyip karşımdakiyle muhabbet etmeliyim diye sürekli düşünüyorum. Bir örnek daha vermem gerekirse karşı cinsle konuşamıyorum konuştuğum zaman elim ayağıma giriyor ne dediğimi şaşırıyorum sürekli içimden şimdi ne söylesem ne konuşsam acaba diye düşünerek strese giriyorum ve hiçbir şey söyleyemiyorum. Ve işin garip tarafı bazen bayaa bir enerjik oluyorum bunun olduğu zamanlar hiç sosyal fobi aklıma bile gelmiyor o anı o şekilde yaşıyorum ama örneğin biri bana laf atsın dalga geçsin ona cevap veremeyip suratına baktığım zaman ne enerjim kalıyor ne bir şeyim. Annem de aslında benim gibi çekingen; çok bir şeye karışmaz genetik olduğunu ve asla geçmeyeceğini düşünüyorum bu rahatsızlığın. Ama içimde bir canavar yatıyor onu da hissediyorum ama bu fobim her şeyin üstünü örtüyor ve her durumda beni zor durumda bırakıyor. Artık ne yapacağımı bilmiyorum hayattan hiç zevk almamaya başladım. Doktora da gitmek istiyorum bu sorunla baş etmek için ama bu sorunumu aileme anlatmaya da çekiniyorum. Ve derslerimden dolayı doktora gitmeme de zaman olmuyor. Mezuna kaldım bu arada malum üni hazırlık zor oluyor. Ama bu fobi de derslerime engel olmaya başladı derste bir şeyi anlamadığımda sormaya çekiniyorum acaba rezil olur muyum diye ve hoca ders anlatırken sürekli bu sosyal fobi aklımda dolanıyor başkalarıyla yaptığım muhabbetler aklıma geliyor ve herkesin unuttuğu bir durum için ben sürekli düşünüyorum keşke şunu söyleseydim milletin gözünde kötü göründüm felan diye düşünüyorum ve bu da ders çalışırken her seferinde derse odaklanmamı etkiliyor. Sizce ne yapmalıyım lüütfeeen bana yardım edin. Hiçbir şeyden zevk almıyorum artık.
Aşk İlişkileri
YKS2026
Gündem
Dünya Kupası
Güzellik & Bakım
Alışveriş & Hediyeler
Kızlar Bir Adım Öne
Tatil & Seyahat
Arabalar
Astroloji & Burçlar
Eğitim & Kariyer
Gamer
Moda & Stil
Spor
Evcil Hayvanlar
Müzik & Etkinlik
Kültür & Sanat
Para & Ekonomi
Magazin
Diziler & Filmler
Cilt Bakım
Kişilik & Karakter
Saç Bakım
Çocuk & Ebeveyn
Yeme & İçme
Cinsel Yaşam
İnternet & Teknoloji
Ev & Yaşam
Özel Günler & Hijyen
Aile & Toplum
Diyet & Beslenme
Sağlık
Diğer
Kızlar & Erkekler Ne Diyor?
Cevap
1Cevap
Sosyal fobi de her ruhsal problem gibi psikolojik ya da psikiyatrik olabilir. Bir uzmana gitmen en sağlıklı ve kolay çözüm olur. Özellikle psikiyatrik bir durumsa kendi kendine çözemezsin büyük ihtimalle. Ama psikolojikse öncelikle özgüvenini sağlamaya odaklanmalısın.
Anlattıklarından kendinden çok karşındaki insanlara odaklandığını çıkardım. Psikolojik olarak kendini rahatlatmanın en kolay yolu karşındakileri bu kadar çok umursamamaktan geçer. Önemli olan sensin. Karşındaki insanların sözlerine ve davranışlarına değil içinden gelen hislerine, duygularına bırak kendini. Ne düşüneceklerine göre değil nasıl keyifli hissedeceksen öyle davran. Herkesle uyum sağlamak zorunda değilsin. Gerekirse başka insanlara yönelirsin. Hayat senin hayatın.
Kaç yaşındasın bakir misin
19 yaşındayım ve evet bakirim hatta sevgilim bile olmadı hatta onu da geç şu an aktif konuştuğum bir kız arkadaşım bile yok maalesef (ama ikinci soruyu neden sordun anlamadım valla)
Bende de var bu durum ben baya aştım psikoloğa giderek falan şu an çalışıyorum hatta ancak duygusal ve cinsel konularda maalesef hiç bir şey yaşayamadım kadın olunca sevgili edinemeyince böyle oluyor erkekler de de böyle mi diye merak ettim
aynı durum bende de var kadın erkek fark etmiyor ama bu sorunu çözdüysen senin için iyi. Gerisini dert etme bence duygusallıkmış cinsellikmiş zamanla olur ama umarım ben de senin gibi çözebilrim bu sorunu
psikolog çok fayda ediyor mu bu arada be kendi içimde çözmeye çalışıyorum youtubeden videolar izliyorum ama bir fayda etmiyor
Ama işte 27 yaşındayım insan geç kalmış hissediyor ne biliyim üzülüyorum ediyor senin de gitmen sana fayda edecektir emin ol
Ama öyle düşünme nice insanlar var daha önce sevgilisi bile olmayıp ileri yaşlarında karşısına çok iyi biri çıkan ve herkese kıskandıracak şekilde güzel bir ilişki yaşayan çok dert etme
tamam da benim karşıma çıkan kişinin olmuş olacak benim olmamış olacak ben çok takarım sen takmaz mıydın
Çok takmam aslında ya tabi ilk sefer çok iyi olmaz diye tahmin ediyorum ama kendimi o ana birakırım düşünmem yani öyle bir şeyi ayrıca karşındaki kişinin de ilki olabilir
Bir de şey soracağım sana ilaç tedavisi gördün mü yoksa sadece terapi mi
Hayır yani düşünsene o kişinin ilki değil ve evleniyorsun onu demek istedim gördüm evet
He pardon ben çok yanlış anladım kusura bakma. Yani aslında onu da çok takmazdım ben zaten beni mahçup etmeyen gerçekten seven biriyse karşımdaki bana bunu da hissettirmezdi
Anladim haklısın senin için çok uzak şu an yaşın küçük ben niye bu kadar takıyorum ki benim yaşımda benim gibi birini bulmak çok aşırı zor çok sıkılıyorum bilmiyorum
Benim de bazen hoşlandığım kişiler oluyor ya bu zamana kadar oldu ama işte karşımdaki kişiye kendi duygularımı ifade edemiyorum ben de daha doğru kişiyi bulamadım yaşın küçük deme emin ol ben de çok şey yaşadım ama hala o kişiye rastlamadığımı düşünmüyorum ya da rastladıysam da kendi canım yüzünden kaybettim bilmiyorum ama şuna inanıyorum hiçbir şey için geç değil senin için de benim için de :)
Bilmiyorum benim yaşıma gelmiş insanların kaç tane sevgilisi olmuş oluyor ben sıfırım inan çok isterdim benim de lisede üniversitede sevgilim olsun. Yaşın küçükten kastım daha genç olacağın çok yıl var önünde bunu demek istedim.
Yok anladım ben seni ama bunu neden takıyorsun ki senden önce sevgilisi olmuş veya olmamış olabilir benim de demek istediğim şu eğer aranızdaki ilişki gerçekten iyi olursa sen zaten bunun yokluğunu bile hissetmezsin. Umarım ben de üniversiteye geçince bir sevgilim olur çok istiyorum dayanamıyorum artık yalnızlıktan ama bu yıl daha dişimi sıkacağım yapacak bşr şey yok :)
Ben kaç sene kaldım yalnız inanki çok zor :( sen takmaz misin? Onun senden önce sevgilileri olsun. Senin hayatın boyunca bir tek o olsun
Dediğim gibi ben takmazdım. Ya da en azından şimdi öyle düşünüyorum.
Anladim ben sanırım sosyal fobi dışında takıntılı biriyim de ondan sıkıntı çekiyorum