29 yaşına giricem ve bekarım.. mutsuzum.. nedenn?

şu yaşa geldim ve hala bekarım. yaşıtlarım ikinci çocuğunu planlarken ben yalnızım. sevgilim bile yok. hayatımda görüştüğüm insanlar oldu ama hiç bir zaman bir ilişkinin içinde olmadım. ya eski sevgililer birden kıymetli oldu ya da başka insanlar çıktı ortaya. geçen birinle görüştüm aramadı bile sallamadı. eskiden çok gururluydum artık gurur da kalmadı. ben mesaj attım cevap vermedi. bu panıkle karşımdakinin çok üstüne düşüyorum galiba. eskidende çok gururluydum. benim bir yuvam olmayacak mı? zaten çok zor beğenirim beğendiklerimdede hep birşey çıkıyor.. hastayım yorgunum. işe bile gitmek istemiyorum. herkes soruyor hala biri yok mu yok mu diye. insanlara hesap vermekten bıktım usandım. annem bile hasta oldu üzüntüsünden. yatağa düştü. niye böyle oldu. hep hayatıma dikkat ettim kimseyle ilşkiye girmedim. şu yaşa kadar hep iyi biri oldum. nedenn böyle oldu.. hala evdeyim..
29 yaşına giricem ve bekarım.. mutsuzum.. nedenn?
Cevapla