Anlam veremiyorum bana ne oluyor?

Surekli cok mutsuzum her seyden cok geri kaldigimi hissediyorum kimse icin degerli degilim kendimi sevmiyorum yapmam gereken cok sorumluluklarim var ama en ufak olanini bile yapamıyorum cok zorlanıyorum yapmis olsam hic bir sekilde yeterli olmayacagini hissediyorum elimde olsa banyo bile yapmicam ailemin zoruyla yapıyorum yurumeye konusmaya usenir hale geldim vaktim cok bos geciyor farkindayim ama elimden bir sey gelmiyor yasama hevesim yok cok yalnız hissediyorum saatler cok hizli geciyor gibi geliyor yatagimda oturuyorum ve bi anda saate bakıyorum 3 saat gecmis 3 saat yatakta mi oturmusum diyorum surekli hayal kuruyorum hayallerm beni ayakta tutuyo ama oyle hirslandirmiyor yani bi anda yemek yerken bile hayal kurmaya basliyorum hayal kurmak icin bazi seyleri iptal ediyorum erken yatıyorum mesela hayal kurmaya vakit ayirabilmek icin cok garip hissediyorum ne yapmaliyim