Hayattan çok sıkıldım. Kendime zarar verme eğilimim arttı?

Kendi maddi gelirim yok maalesef. Aileme bunu söylesem ''Neyin var senin? Abartma.'' derler ama yaşadığım şyleri içimde yaşadığım şeyleri hiç bilmiyorlar.. İnanın kendi hayatımı biraz olsun kurabilmis olsaydım psikolojik destek alırdım

Sorunlar kalıcı değil. Zamanla ya azalıyorlar, ya yok oluyorlar ya da sen daha iyi baş edecek şekilde olgunlasiyorsun. Bir sonu olduğunu bil mutlaka

Çok haklısınız size katılıyorum bir sonu var ama ne zaman? Her geçen gün gerçekten acılarımın arttığını hissedip bunu bastırmaya çalışmak çok zor. İçimi dökebileceğim ya da herhangi bir gün öylesine buluş bir kahve içebileceğim kimsenin olmaması cok sıkıyor. Geçen sene bunu yaşamıştım kimsem yoktu ama katlanabiliyordum çünkü bir sonu vardı farkındaydım ama bu senede aynı şeyleri yaşıyorum ve artık her şey katlanılmaz geliyor.. Bazen ataklarım geliyor kendimi öldüresim geliyor kendimi acayip zor tutuyorum ve bu ataklar geçtikten sonra ''Ben neden öyle düşündüm? İyi ki yapmamışım'' diyorum ama çok geçmeden yine aynı şey oluyor. Bunu aileme anlatsam abarttığımı ve hiç bir şeyim olmadığını söylerler. Oysaki akşama kadar odamda duruyor olmam onlar için problem değil...

Tek başına çık. Ben de olduğum şehre yeni taşındım aylarca tek başına çıktım çünkü insanlara zor alışıyorum. Spor salonuna yazıldım, hobi kurslarına kaydoldum. günübirlik gezilere etkinliklere katıldım. Fazla arkadaşım yok iki kişiyle tanıştım ama yeterli. Onlar gelmese bile tek başıma da çıkıyorum. Sevgilin olsa düzgün bir sevgili hayatın güzelleşir