Kötülükler mi insanın peşini bırakmaz yoksa insan mı kötülükleri kendine çeker?

neyin soruma şimdi cevap veriyorum.

zihnimiz çok karışık. hepimiz huzursuzuz. çelişen düşüncelerle doluyuz. düşündüklerimiz, dediklerimiz, yaptıklarımız bambaşka. sadeliğe ulaşmalıyız zihnimizde, içimize baktığımızda kötü bir şey görmeyecek seviyeye gelerek, rahat ve telaşsız olmalıyız. basit olmalıyız. üzerine bir şeyler ekleyebiliriz. çok zor şeyler. bu tür şeylerin, içsel dinginliğin olmayışı kişinin iyi-kötü arasında gidip gelmesine neden olabilir. benim için de dediklerim lafta kalıyor.

bu arada sen dışardan gelen kötülüklerden bahsetmişsin bense içten gelen kötülüklerden. :) özür alakasız olmuş.

incilde insanı kirleten içten gelenlerdir diyordu. yani başkalarının kötülükleri insanı bulsun eğer insan sapasağlam durmasını bilirse ne olabilir ki. yüzün çamura bulandı diyelim basitçe suyla yıkarsın geçer gider.

insan kötülükleri çeker değil de insan kötülük yapar diyebilirim. yaparsa biri de bu kötülüğe kurban olur.

neyse benden bu kadar.:)