Yalnız insanlar daha mı mutlu?

Yalnızlığa öyle alıştım ki birilerle nasıl olabilirim kafama estiği gibi davranıyorum genelde yalnız olmayanların kaybedeceği çok şeyler var örnek vermek gerekirse sevgilin varsa sende beklentileri de var kafama göre hareket edemem diyemesin sevgilini eşini ya da çocuklarını kaybedebilirsin benim böyle bir derdim yok diyorum ya yalnızlık kala kala kafama estiği gibi davranmam o ya da bu üzülür diye aldırış etmediğim için bir kız bana aşık olsa sorun yaşar ben sizler gibi görünmez zincirlere bağlı değilim o kadını kaybetmekten korkmam bir dostun ya da arkadaş çevren vardır senden beklentileri var onları kırmamak için bazı şeylerde ödün vermen gerekir benim öyle bir sorunumda yok arkadaşlarımda olsa kırılırlar mı diye endişe etmem kaybetmekten korkmuyorum çoğu duygularımı açıkça söyleyebilirim ama sen söyleyemezsin alelem ne der korkusu var bende o yok arkamda iftira mı atmışlar dedikodumu yapmışlar aldırış etmiyorum vs vs

gerçek bir mutluluk için aşk şarttır. lakin yalnızlık, sahte yalan ilişkilerden daha iyidir.

insanlar farkında olmadan aşkı arar, insanın her bir hareketi, sözü birer arayıştır bu sorunun kendisi bile, bu yazdığım cevap bile. insan yalnız olmanın verdiği acıyla hatalar yapıyor ve günün sonunda çok daha fazla canı yanıyor ve can yakıyor.

peki nasıl olacak bu iş? ilk adım dürüstlük en çokta kişinin kendisine karşı olan dürüstlüğü. ne mi demek istiyorum, şöyle ki insanlar sosyal bir ortama girdiği zaman kendisine çeki düzen verir, normalde kibar olmayan biri kibar davranır, özellikle karşı taraftan bir beklentisi varsa kısaca rol yapar. sonuç olarak herkesin rol yaptığı bir yerde kimse kimseyi gerçekte tanıyamaz ve yüzeysel bilgiler ile ilişki kurmaya çalışırlar ve yeteri kadar zaman geçtiği zaman da gerçekler ortaya çıkmaya başlar.

kimi gerçekler var ki insanlık onurunu kıracak derecedir, şöyle ki karşı taraf sadece cinsellik olarak size yaklaşmış olabilir veya menfaat çıkar ilişkisi için. bu gibi durumlardan sakınmak için önlemler olsa da insanlar kendisine karşı dürüst olmadığı zaman ve kendi tabiatını tanımadığı zaman kolayca aldana biliyor.

o kadar sevmek sevilmek istiyoruz ki kendimizi kandırıp alarm bayraklarını görmezden geliyoruz. çoğu insan aşktan vazgeçip pes ediyor ve libidosu veya ekonomik sebepler ile kararlar alarak birileri ile birliktelik kuruyorlar.

yıllarca bunları etrafımda gözlemledim ve maske takınmadım kendime karşı dürüst oldum ve benim gibi yapan birilerini görmeye çalıştım göremedim ve yalnız olmaya karar verdim. hiç kimseye aşık olmasam da, kendimi o çarpık yalan ilişkilerine aşk, sevgi diyenlerden çok daha aşık buluyorum.

Elbette ki hayır bu görüşe asla katılmıyorum ( ve ben bunu evlilik içi söyleyeyim sevgili işlerini unutalı yıllar yıllar oldu bir daha da o ise bulaşmamış bulaşmak istemem ) Bunu her kim söylemişse yalan söylemiş ya da ya hiçbir insani özelliği yoktur veya İslam bilgisi, hassasiyeti vesaire yoktur kendi kafasına göre takılıyorum. Ben sevgili işlerini hatırlamıyorum bile ve 12 yıl önce falan bitti yani evleneceğim kişiyle sevgili olmuştum en son ama onunla da (sevgiliyken bile onu tanıyamamışım) boşandım Nisan 2020'de. Onu gram özlemiyorum tabi ki düşünmüyorum bile ve aklıma gelince sinirlerim fırlıyor ama bekarlık her konudan her anlamda çok zor he de bazı şeylerde normal bekarlardan dağa vok sıkıntı çekiyorlar yani bazı şeylerin tadını almış bazı şeylere alışmış insanlar her şeyden mahrum kalıyorlsr

Yalnızlık iyi bir şey değil. Yalnızlık klas, gizemli gibi görünen bir şey ama günün sonunda mutlaka konuşacak birini arıyorsun.

Ben tek başına rahatım diyen insanlar aslında yapayalnız, bir eve hapsolmuş kişiler değiller. Mutlaka hayatlarında birileri oluyor bu kişilerin.

Ama toksik bir ilişkide olmaktansa yalnızlık daha iyidir. Çünkü yalnız olduğunda kendini dinlersin ama böyle biri direkt enerjini emebilir. O yüzden yanında huzur bulacağımız kişiler hep iyi gelirler. Hep mutlu ederler.