Güncellemeler
+1 yıl
Bu kişi ne kadar iyi olsa da içimden gelmiyorsa neden konuşmak zorundayım?
Hepimizin hayatında vardır zorunlu iletişim kurduğumuz birileri.
İçimden gelmiyor demek en güçlü neden değil midir?
Kendi cevabını paylaşmak ister misin?
Kızlar & Erkekler Ne Diyor?
Cevap
0Cevap
Dürüstlük en güzeli. Böyle dürüst insanlar pek kalmadı.
Değil
Aslında konuşma nedenim şu: bir söz beni geçmişte çok etkiledi. "Bir insan bir yere hiç bakmıyorsa orada ilgilendiği bir şey kesinlikle vardır" diye. Ben de sanki konuşmazsam yüzüne bakmamaya çalışırsam o kişiyi içten içe umursadigimi dusunecegim. Yani o kişiyi memnun etmek için değil ama sanki insan beyni böyleymiş gibi hissediyorum.
Söyle bence samimiyetsizlikten iyidir
Aslında konuşma nedenim şu: bir söz beni geçmişte çok etkiledi. "Bir insan bir yere hiç bakmıyorsa orada ilgilendiği bir şey kesinlikle vardır" diye. Ben de sanki konuşmazsam yüzüne bakmamaya çalışırsam o kişiyi içten içe umursadigimi dusunecegim. Yani o kişiyi memnun etmek için değil ama sanki insan beyni böyleymiş gibi hissediyorum.
Anlamadım zaten umursamadığın biriyle onu umursamadığını kendine ikna etmek için konuştun ve şimdi konuşmak mı istemiyosun
Hayır. Ben insan beyninin biraz şöyle olduğunu düşünüyorum. O kişiyle konuşmamak demek o kişiyi içten içe umursamak gibi bir şey.
Ben biraz saçma düşünüyorum sanırım.
Sen bu sözü okuyunca ne anlıyorsun peki?
Yok söz doğru ama bilinçli şekilde ısrarla bakmamak ayrı hiç dikkatini çekmemesi de ayrı hiç dikkatimi çekmeyen birine aa hiç çekmedi umursuyo muyum diye özellikle konuşmam biraz ilginç olurdu
Anladım doğru söylüyorsun. Teşekkür ederim 🙏🏻
Rica ederim
Bilinçli şekilde israrla bakmamak derken neyi kastettin? Mesela hiç tanımadığımiz birine yolda bakmayız selam vermeyiz ve o kişi kaygı uyandirmaz. Ama yaşanmışlık olduğu için o kişilerle sanırım bir zorunluluk hissediyorum gibi. Yine aynı şeyi mi konuştum acaba bilemedim
Ya sen derdini açık açık anlatsan da rahatlasan mı kimle yaşanmışlık var zorla konuştun nasıl oldu yani
Şöyle yani: birlikte sohbetimizin olduğu yan komşunun oğluna selam vermek zorunda hissediyorum. Çünkü bana iyi davranmış ben onunla bir sohbet içine girmisim. Ama kalbimin ısındığı bir insan değil. Bu kişinin hakkımdaki düşüncelerini umursuyorum.
Hmm tamam şu an anladım sohbet etmemiz ya da en azından selam vermemiz gereken kişiler meselesi samimi ya da değil mecbur yapıyoruz sonuçta komşun senle konuşmak içimden gelmiyor demek biraz zor sanki komşuya karşı bi tık ayıp olabilir gibi geliyo
Anladım peki teşekkür ederim 🙏🏻
Aksine samimiyettir.
Aslında konuşma nedenim şu: bir söz beni geçmişte çok etkiledi. "Bir insan bir yere hiç bakmıyorsa orada ilgilendiği bir şey kesinlikle vardır" diye. Ben de sanki konuşmazsam yüzüne bakmamaya çalışırsam o kişiyi içten içe umursadigimi dusunecegim. Yani o kişiyi memnun etmek için değil ama sanki insan beyni böyleymiş gibi hissediyorum.
Yok çok dürüst bir hareket
Teşekkür ederim 🙏🏻