İnsan görmemek için evden çıkmıyorum, nasıl düzelirim?

En büyük kötülüğü siz kendinizi yapıyorsunuz haberiniz yok. Başkalarıyla kendini kıyaslamakla bir şey elde etmezsin sadece kendini alta çekersin, küçümsersin, yetersiz bulursun ve bulunduğun hayattan nefret edersin. Başkalarının hayatını toz pembe gibi gözükebilir ama hiçbir şey göründüğü gibi olmaz asla.
Geçmişte yaşanılan olaylar doğrultusunda kendimize bir yol çizeriz, tabi bazıları o geçmişten kurtulur ama bazıları da takılı kalır. Geçmişte yaşadığınız bir olayın sizi insanlardan nefret etmede sebep olabilir ama şunu unutmayın her insan bir değildir. Üç, beş insanı alıp da diğer insanlarla eş tutmayın.
Koskaca dünyayı eve sığdırdın. Peki, böyle yaşanılır mi? Yanınızda olan aileniz ya da kim size bakıyorsa yarın bir gün yanında olmayacak o zaman sen nasıl kendi ayaklarının üzerinde duracaksın? İnsanlardan nefret ediyorum diyerek bir kenarda oturma, iş işten geçtikten sonra çok üzülür. En basitinden evin kapısına çıkın 20 adım yürüyün ve her gün adımlarını artır ama kendini de çok zorlama yapabildiğin kadar yavaş yavaş... Eğer elde tutulur bir sonuç elde edemezsiniz bir psikolojik destek alın.