Yakın arkadaşlık kurmak bana iyi gelmiyor, ne yapmalıyım?

Off o kadar dertliyim ki sana anlatamam. Kendimi kısıtlanmış hissediyorum böyle olunca. Hem beklentiler artıyor hem böyle bilmiyorum. Kendime de kızıyorum ama içimden gelmiyor. Zamanında kendimi sevdirmek için çok saçma hareketlerim oluyordu şimdi en ufak prüzde soğuyorum. Peki bu arkadaşıma sence detaylı anlatmam mı gerekir? Onu da hiç kırmak istemiyorum nasıl söylenir ki bu

kendini nasıl mutlu ve kendin gibi hissediyorsan öyle davranmanı öneririm, insan bastırdığı duygunun esiri oluyor ve istemediğin biri gibi yaşamak vücutta hastalıklara bile sebep oluyor

Hassas bağırsak sendromum var:( ve sebebi de stres ve daha çok dediğin gibi bastırmaktan. İçim sıkılıyor resmen. Belki de tutarsız davranışlarım beni bu duruma getirdi. Yani hem samimi davranıp hem böyle hissetmek berbat bir duygu

biliyorum seni çok iyi anlıyorum ama duygularını bastırma, sırf böyle biri olduğun için yalnız mı kalacaksın? kal o zaman eminim ki seni böyle kabullenen biri çıkar karşına çıkmasa da biz kendimizi bulduysak ne mutlu bize

Kendimle o kadar huzurluyum ki. Ama insanlarla da gayet güzel iletisim kurabiliyorum böyle 2 arkadasim var. Az ve öz konuşur buluşuruz o bana uzun süre yetiyor. Bu arkadaşımla haftada bir konuşmak zorundaymışız gibi. Yani sence ona bu durumu anlatmalı miyim yoksa iletişimi giderek bahanelerle kesmeli miyim. Amacım biraz da onu kırmamak aslında

Peki dönemsel olabilir mi acaba? Yani Şu an hiç konuşmak istemiyorum ama belki sonra konuşmak isteyebilirim... dengesizlik de var. Ama her durumda yakınlık iyi gelmiyor. Mesafeli olsaydık böyle bir soru sormayacaktim mesela

Yani bu sizin karakterinize bagli. Diger arkadaslariniza karsi da boylr hissediyor musunuz? Dengesizlik hos degil gel git yaparsaniz arkadasiniz anlamlandiramaz bu durumu