Kendimi sıkışmış hissediyorum?

Ümit etmeden yaşamak imkânsız. Bunun bilincindeyim fakat hayatın gerçekçiliğini düşününce ümit etmek saçma ve mantığa aykırı geliyor. Kendimden yola çıkarak yaşama ait anlamları görmeye çalışırken iyice kayboluyorum. Bu süreçte manevî anlamda da inancımdan uzaklaşmış ve soğumuş hissediyorum. Gün içerisinde bu hal tekrarlıyor devamlı. Sorgulama halinden kopmaya çalıştıkça daha da içerisine çekiliyorum.

Ne yapacağım?

Kendimi sıkışmış hissediyorum?
Cevapla