Çok sessizim ve kuruntularım var, ne yapmam gerek?

İnsanlarla konuşamıyorum. Düşüncelerimi paylaşmak çok zor geliyor yargılanacaklarını kırıp üzeceklerini düşünüyorum. Buna da benim gücüm yetmez gibi geliyor. Yapayalnız kalınca ise daha çok acı veriyor. İnsanların yanında pek konuşamıyorum sürekli sussan tiplerdenim. Aşırı stres yapıyorum konular geçerken bazen anlamıyorum bile. Ben neden konuşmuyorum niye böyleyim diye kendimi yargılamaktan sorgulamaktan. Küçüklükten beri hiç fikrim önemsenmedi ailede. Ergenekon vs ailemle tek bir iletişime bile geçmedim. Sadece yemekte aynı masaya otururduk. O zamanlar da çok sessizdim sosyalleşmek çok zor geliyor ve insanların sürekli hakkımda kötü düşündüklerini düşünüyorum. Ya da konuşunca saçmaladım mı acaba beni sevdiler mi beni sevmedi bence ondan soruma cevap vermedi vs oluyor sonra da daha da sessizleşiyorum. Kendimden bıktım 23 yaşındayım.