"Sıkıntılar paylaşıldıkça azalır" sözünden yola çıkarak sormak istedim bu soruyu. Ben yakın arkadaşıma, dostuma anlatırım anlatırım ki varsa bir tavsiyesi, söyleyecekleri kulak veririm. Aynı şekilde bende dinlerim, anlamaya çalışır fikrimi sunarım.
Sizlerde durum nasıl?
Sıkıntınızı, derdinizi yakın arkadaşınızla paylaşır mısınız yoksa içinize mi atarsınız?
Paylaşmıyorum, bu benim yapım ile alakalı... İyi bir dinleyiciyimdir, yardımcı olurum, destek olurum, yanında olurum. Kendim ise içimde yaşarım, dışıma vurup dert anlatmayı sevemiyorum. Şahit oldukları dışında. Derdim, sıkıntım yansımadığı içinde bulunmadıkları süre zarfında uzak tutmaya çalışırım. Güzel bir şey tavsiye ederim diyemem, kötü de diyemem. Yapı işte... 🤷🏻
Anlayacak adam olsa paylaşırım. Benimle dertlenip ağlayan tipler hiçbir işime yaramıyor. Bana farklı bir bakış açısı sunup çözüm bulmama yardımcı olabilecek birini de tanımıyorum. Aslında tanıyorum ama onunla yeterince yakın değilim. Biraz ürkütücü bir tip olduğu için de çok fazla yakınlaşmayı pilanlamıyorum. Kendim halledeceğim bi şekilde gene. ya da edemeyeceğim her neyse.
Kişilik & Karakter konusunda 13,6b cevap paylaştı.
Kendimi en detaylı şekilde anlatabildiğim insan sayısı çok azdır.. Uzun zamandır hayatımda olan insanlara bile bir yere kadar anlatabiliyorum ruhumun derinlerindekileri.. Samimi olduğum ve değer verdiğim insanla büyük oranda her şeyimi konuşurum.. Fakat dediğim gibi bazı şeyleri de kendime saklarım.. Keyifli günler..
Herkese duyurulur tavsiye edilir ben kimseye anlatmam açarım bir arabesk efkara vururum kendimi en yakının en sevdiğin en güvendiğin kişiler sizi vurur onun için anlatma güvenme kanma inanma bu hatayı yapmayın kaybedersiniz üzülürsünüz ben yaşamadım ama yaşayanlar çok
Oyle kolay kolay dert sahibi olan biri degilim ama derdim oldugu zaman icimde tutmam. Basta annem ve ablam olmak uzere derdimi dinleyecek cok fazla kisi var