Aile içimde yaşanan aile içinde kalır diye bir söz vardır. Açıkçası ben bana kendi özelini anlatan ve kendimi yakın gördüğüm kişilere bir de güveniyorsam özel hayatımı anlatıyorum. Tabi dediğim gibi bu tür şeyler karşılıklı olur. Ne olursa olsun anlatırken sonuçlarını da düşünmeye çalışıyorum. Peki siz özel hayatınızdan arkadaşlarınıza bahseder misiniz? Veya bahsedilmesini doğru buluyor musunuz?
Özel hayatınızı ve aile sorunlarınızı yakın arkadaşınıza anlatır mısınız? Anlatılmalı mı?
Ben yeri geliyor aileme bile anlatamadığım şeyi dostumla paylaşıyorum. Neredeyse 12 yıl bitti aramızda. Sadece ona anlatırım, sadece ondan destek alırım. O da aynı şekilde bana. Ve genelde en ciddi konuları bile şakaya vurur öyle anlatırız birbirimize. Giydiği donun rengine kadar bilirim onun ben o yüzden güven, sadakat sorun olmuyor aramızda. Anlatırım bir sakınca asla görmem aksine rahatlıyor insan öyle bir dost ile konuşunca. Güveniyorsa anlatılmalı, fikir alışverişinde yapılmalı.
Bunda bir sakınca görmüyorum. Benim çok samimi bir arkadaşım var. Ona sonsuz güveniyorum. Eğer bir derdim ve sıkıntım olursa onunla paylaşıyorum. Çünkü biliyorum kendisinden asla dışarı çıkmaz. Oda aynı şekilde derdini benimle paylaşır. Hiç bir zaman benden bir şey saklamaz. İnsanın hayatında böyle kişiler olmalı bana göre. O zaman kendini daha rahat ve mutlu hissedebilirsin.
Sorunlarımı kendim halledemiyorsam, bu benim beceriksiz halim olur. Bazı sorunlar dışında kimseye bir sorunumu anlatmam. Kimle sorunum varsa onunla çözerim. Çözülmüyorsa akışına bırakırım. Bazı sorunları dostlarıma anlatırım ama fikir almak için. Hevsorun anlatılmaz. Bir gün karşıma zaaf olarak çıkar ve yüzüme vururlar.
Ben anlatılmaması taraftarıyım bugün aran iyi olur ama yarın ufacık bir kavgada o insan yüzüne herşeyi vurur yaşadık gördük insan arkadaşını seçemiyo ya o yüzden hayatınıza bir arkadaş veya sevgili alcaksanız eğer ona sakın ama sakın sorunlarınızı anlatmayın yarın öbürgün hepsini yüzünüze vurur
1-2 arkadaşım hayatıma dair her şeyi bilir. Onların bilmelerinde sakınca görmüyorum. Onlar haricinde kimseye anlatma ihtiyacı gütmüyorum. Herkes, her şeyi bilmemeli...
Eşimle olan ilgili sorunlarımı aileme anlatmıyorum çünkü bizim aramızdaki sorunlar geçiyor ama ailem bunu unutmayabilir eşime karşı önyargılı olabilirler ya da ailemdeki sorunları eşime anlatmiyorum ama bazen bazı durumlar anlatılıyor yerine göre davranmaya çalışıyorum.
Bir dostum ya da arkadaşım olsa anlatırdım ama öyle her derdimi anlatacağım bi arkadaşım yok insanlara kolay kolay açılamıyorum aslında konuşkan biriyim ama dertlerimi sorunlarımı derinlemesine paylaşacağım kimsem yok maalesef 😔