Sosyal fobi mi, asosyallik mi, depresyon mu ne bu!?

Merhaba, başlıktanda anlayabileceğiniz gibi, sosyal konularda sıkıntı yaşıyorum. İşin garibi dışardan bakan insanlar öyle görünmediğim söylüyorlar. Tabi ki hiçbiri ne kadar kendimi zorladığımı nasıl rol yapmaya çalıştığımı ve bu süreçte nasıl yıprandığımı bilmiyor. Kalabalıkta elim ayağım titriyor, yürüken bile çekiniyorum. özgüvenim yok ve pek güzel değilim. kafama herşeyi takarım.2 3 kişinin olduğu ortamda yine iyi kötü konuşurum ama toplulukta sesim titremeden konuşmama imkan yok. dolayısıyla da konuşamıyorum tabii ki. Bazen insanlar bu durumu yanlış anlıyorlar hissedebiliyorum, yani onları küçük gördüğümü ve önemsemediğimi falan düşünüyorlar, sert bir görüntüm var biraz da bundan kaynaklı belki de.2 yıl önceye kadar çok hayalim umutlarım vardı, artık hayattan hiçbir beklentim yok çünkü çoğu konuda başarısız oldum, arkadaş konusunda falan da hep şanssızdım genelde yalnızdım. üniversite okuyorum ve hiçbir sosyal aktivite de başarı gösteremedim. artık tek yapmak istediğim bütün gün evde bilgisayarın başında falan oturmak. İnsanlarla tanışmak için çaba bile göstermiyorum, göstermek istemiyorum. bir çok anlamda yalnızım. bir kaç randevum oldu konuşmak gülmek normal bir insan gibi görünmek için oldukça çaba gösterdim ama eğer karşısında böyle davranacaksam birlikte olmanın ne anlamı var ki. Elimin titremesinden önümdeki bardağa/kaşığa dokunamadığım durumlar oldu. Gerçekten çok utanç verici. ellerimin titremesine engel olamıyorum gerginsem rezil oluyorum. insanlar garip garip bakıyor haliyle. Her gün ağlıyorum, yaşadığım hayattan memnun değilim bir nevi hayallerde yaşıyorum artık ot gibiyim iş hayatında ne yapıcam nasıl yapıcam bilmiyorum. hayatım tam bir hayal kırıklığı... antidepresan falan kullanmayı düşünüyorum ama ailemin durumdan haberi yok. napıcam ben napayım var mı benim gibi?