Kişilik & Karakter konusunda 11,8b cevap paylaştı.
Önceden hemen samimi olurdum. Ama bazı insanlar hakkında o kadar çok yanılıp, o kadar çok hayal kırıklığına uğradım ki artık insanlara karşı ister istemez bir mesafe koydum. Çünkü önceki kadar güvenmiyorum. Zamana bırakıyorum. Gerçi gerçek yüzlerini aylar sonra gösteren bile oluyor ama bu onların karaktersizliğinden oluyor.
İnsanatla çabuk samimiyet kurabilmem için iki şey gereklidir. Birincisi frekansların uymasıdır. Yani iki taraf da pozitif düşünceliyle ve konuşacak ortak noktalarımız olmalıdır. İkincisi de karşımdaki insan ya eğitim-kültür seviyesi yüksek olmalı ya da bilge ve olgun karakter yapısına sahip olmalı. Bu iki husus gerçekleşiyorsa müthiş bir samimiyet ortamı oluşur.
Hayır değildir, tek tük vardır öyle çabık samimi olduğum insanlar fakat bu da onların samimiyetinin geçmesinden kaynaklı. Normal şartlarda baştan ısınmam lazım ve zamanla bir şeylerin oturduğunu görmem lazım...
Evet. kanım çabuk ısınır. Ama samimi olmam gerçekten o kişiye güvendiğimi ya da dostluk düzeyinde gördüğümü göstermez. Şahsen beraber gülebildiğim insanlarla samimiyet kurduğumu düşünürüm. Bu yüzden yeni insanlar tanımak, bir bağ kurmak benim için zor değil. Asıl zor olan onlara güvenebilmek, dostluk kurabilmek. Gerçi ne güvenlerine, ne sevgilerine ihtiyacımız var ☾
Hiç kolay değildir ben öyle herkesle samimi olan biri değilimdir istesemde olamıyorum çünkü tanımadığın insanla ne karar samimi olabilirsin tanımam etmem lazım o samimiyeti kurmak için herkes arkadaşım olamaz mesela benim çok fazla arkadaşım yoktur çünkü o samimiyeti çok az insanda bulabiliyorum herkes bana samimi gelmiyor samimi gelenleri de ben samimi bulamiyorum böyle bir huyumda var herkesle samimi olan insanları da açıkçası ben pek samimi bulamıyorum ne kadar az insan o kadar huzur diyorum
Genel olarak insanlarla kolay samimiyet kurmam. Şöyleki eger bu hayatima girecek insanlar için gecerli arkadaş dost vs ama iş için bir samimiyet istemsizce kuruluyor onu es geçiyorum. Sonuç olarak ozelimde mesafeli biriyimdir insanlarla olan iletisimimde
Kolaydır ama pek tercihim değildir. Zaman ile yavaş yavaş samimiyet olması daha güzel bence.
Bazı insanlar vardır; samimi olmak içimizden gelmez, bu enerji uyumsuzluğu içinde zorlamanın anlamı yok bence. Bazıları da vardır ki hemen samimiyet oluşuyor. Çekime bağlı birazda.
Size itici gelen bir hareketi, özelliği, sözü olmadığı sürece kolayca samimi olunabilir ama Türkiye içerisinde insanlar birbirleri cima etme derdinde olduğu için her türlü yalan, dolan, hile, hurdaya başvuruyor.
Hiç tanımadığım biri ile 40 yıllık arkadaşım gibi konuşabilirim. Çekinmek için bir sebep görmüyorum. baktım sağuk yapıyor konuyu bağlar , kapatır uzaklaşırım.
Karşımdaki insana karşı sıcaklık hissetmişsem eğer hemen samimi olabilirim. Ama genelde herkese ısınmıyorum ve herkesle öyle samimi olmuyorum. Ayrıca samimi olabilmem için kafa dengim olması lazım
Açıkçası kolay kolay samimi olmam herkese tabi bazı insanların iletişim tarzları samimi gelebilir. Sizde buna karşılık aynı samimiyetle davranabilirsiniz. Güvenmekte gerek
Asla kolay değil. İyi niyetliyim ve samimiyim ama maalesef dışarıdan buz gibi görünürüm. Kolayca içimi açamam. Açtığımda ve güvendiğimde pişman olmalarım beni bu donukluğa sürükledi sanırım