Samimiyet benim için bir insanla her yaşadığını, hissini, derdini, mutluluğunu paylaşabilip güvenmektir. Günümüz dünyasının en temel sorunlarından biri olan insanlara "güvenme" sorunu bende de var elbette ki. Bir insana güvenip samimiyet kurmam için yıllar geçmeli.
Yeni tanıştığım insanlar soğuk bulurlar genelde, çünkü aniden samimi davranmak itici geliyor bana. İnsanları iyice ölçüp biçmeden çevreme dahil edemiyorum. Arkadaş kaybettirir, ama sağlam dostluklar kazandırır bu taktik.
Sanal ortamda daha rahat oluyorum açıkçası ve sanal ortamda kendimi kasmanın bir anlamı olmadığını düşünüyorum ama reel ortamda samimiyet kurmam zor çünkü reel hayat yani her şey çok gerçek hatta aşırı gerçek ve reel hayatta bir duvarım var maalesef.
Hayır, ben hemen samimi olanlardan değilim zamana yayarım her şeyi. Her gün görmeme rağmen iş arkadaşımla bile 1 yıl sonra samimi olmaya başladık. Hemen samimi olan hayatını anlatan insanlardan uzak dururum bana göre boşboğaz güvenilmez insanlar.
Insani insan yapan En büyük servettir Sevgiyle bakiyorsaniz Sevgi. tasiyorsaniz Sevgi saciyorsaniz O. size dönecektir Samimi Icten Hesap veren hesap vermeyi onurlu bir yasam olgusu olarak gören bir insansa karsindaki Olay bitmistir Zaten
Önce uzunca bir süre gözlemlerim.. Tavrı, zekası bana uygunsa yakınlık kurarım ve samimi olurum. Soğuk duramam iletişim haline girdiysem sıcağımdır. Tabi resmi ve gerekli muhabbetlerden bahsetmiyorum arkadaşlık makamını tanımlıyorum
Karşımızdaki insana bağlı biraz. Tepkiye tepki veririm, bir adım atsın iki adım atarım. Samimiyet kurmakta zorlanmam. Yeterki samimi, candan olsun. Tabii güven meselesine gelince, o farklı biraz, onun için zamana ihtiyaç duyuyorum...
bir İnsanla samimi olabilmem için birşeyler paylaşmış olmam gerek.. Soğuk nevale gibiyimdir ilk başlarda, yavaş yavaş kişiyi tartıp ölçtükten sonra samimi olbilirim..
Kişinin enerjisine ve bulunduğum ortama bağlı. Iyi enerji aldıysam ve rahat bir ortamdaysam samimiyetimi gösteririm. Tam tersi durumlarda dünyanın en sevimli insanıyla konuşsam bile buz gibiyimdir.
hayır değildir. good fences make good neighbours ekolünden geliyorum. (estahuzubillah şöyle buyuruyor:) iyi mesafeler iyi komşular/arkadaşlar yapar.) zamanla samimi olurum.
Karşımdaki kişinin kişiliğine göre değişir. Kafa yapımız uyuşuyorsa zaten birkaç dakika sonra muhabbet derinleşir. Muhabbet derinleştikçe de samimi hale geliriz. Kendisi karakter olarak benden çok farklıysa da zaten konuşacak ortak bir konu bulamayız. Bir iki cümleden öteye geçemeyiz. Dolayısıyla da samimilesemeyiz.
Söyle diyeyim yeni bir yere giderim 5dk mi almaz yeni arkadas bulurum 😀 cok cana yakin bir insanim herkesle konusurum hemen samimi olurum ama tanimayan soguk oldugumu dusunur
Ben samimi olamam hemen.üniversitede en yakın arkadaşım bildiğim insanlar okul varken herşey Yolanda. Okul bitince hic aramazmi insan. Ben bir arkadas samimi olmam icin onun samimi olmasini beklerim ilk basta
bir insanla samimi olmak zamana bağlı değildir bence. Bazen 10 yıllık bir arkadaşımız vardır ama yeni tanıştığımız bir insanla daha çok samimi olabiliriz.
ilk gördüğüm bir kişiyle samimi olmam sessiz kalıp kişiliğine odaklanırım hal haraketlerine bakarım kimseyle de samimi olma gibi çabam yok ama karşılıklı anlaşabildiğiniz insanlarla zaten kolaylıkla samimi olursunuz :)
Kolaydır içten bir gülümseme ve doğal kendine özgü, nevişahsına münhasır biriyim zaten o yüzden hiç zor olmuyor ama insanların iki yüzlü olduğunu görünce yoruluyorum.
Çok çabuk samimi olamam kimseyle aradan belli bir zaman geçmesi gerekiyor 2-3 ay gibi onu tanıyıp anlamam için eğer anlaşır samimi olursam aramız çok iyi olur genelde