Kendimi sevmeyi nasıl öğrenebilirim?

çıkarabilirsen çıkar bakalım

gerçekten istiyorum. çünkü eğer kendimi sevmeye başlamazsam buna sadece bir kaç sene daha dayanabilirim.

arkadaşlarıma içimi dökemiyorum çünkü herkes dert dinlemekten bıkmış durumda sorsan herkesin derdi kendine yetiyor. bu sabah kendimi birine anlatma ihtiyacıyla uyanıp siteye giriş yaptım. kimse bir şey yazmasa bile içimi dökmüş olurum diye düşündüm. anlatamadıklarım içimde biriktikçe omuzlarımda tonla yük taşıyormuş gibi hissediyorum. insan dertten kamburlaşır mı? kamburlaşıyorum. en büyük kötülüğü kendim yapıyorum kendime. halbuki o kadar hak ediyorum ki sevilmeyi. içimdeki bu sevgisizliğe rağmen insanları, hayvanları, doğayı o kadar seviyorum ki.

olumsuzlukları olumluya çevirip kendime bir şans vermeye çok ihtiyacım var ve buna hazırım

ben bunu diyemiyorum. yalnız kalmak, görünüşüm ve tercihlerim yüzünden sevilmemek ya da istenmemek beni çok korkutuyor. bununla yüzleşip ne olursa olsun ben bana yeterim diyemiyorum.

buraya döktüm tüm derdimi. tüm gün insanların içinde kendime bir maske oluşturuyorum beğeni alabilmek için. gece eve geldiğimde maskemi çıkarıp kendim olduğumda kendim olmayı sevdiğimi ama bunu ‘beğenilmemek’ kaygısıyla gerçekleştiremediğimi fark ediyorum. görünüşümün eleştirilmesini kaldıramıyorum. çok zayıfça bir şey bu ve kendime bunu yaşattığım için çok üzülüyorum

şu an üniversite 1. sınıfım ve henüz beni olduğum gibi sevip mutlu hissettiren bir ortama girmedim. arkadaş edindim ancak onların arasında kendimi sürekli saklamaya ve onlarca ‘kafa dengi’ olan insan kalıbına sokmaya çalışıyorum.

o zamanda yalnız hissediyorum ve etraftakilerin “hala arkadaş edinemedin mi orada?” sorusuyla eleştiriliyorum.

bilmiyorum. o kadar zor bir şey ki kendini mental olarak iyileştirmeye çalışmak. denilen her şeyi deniyorum, deneyeceğim. ama gün sonu yine elimi havaya kaldırıp “parmaklarım gerçekten çok mu uzun?” demeyi ya da yandan bir fotoğrafımı çekip “dişlerim ya da burnum gerçekten absürt mü duruyor?” diye yakınmayı istemiyorum. genelde hep böyle sonuçlanıyor kendimi iyileştirme çabalarım.

bi ara böyle olduğuna emin misin? çünkü öyle olsaydı gereksiz takılıyorsun ya da abartıyorsun demezdin. bu sorunu gerçekten hiç abartmadan anlatmış halim. belki saçma belki anlamsız gelebilir sana ama eminim ki yeryüzünde ben gibi olan milyonlarca insan var. toplum içinde kendimizi maskelediğimiz için anlayamıyorsunuz sadece.

çok istiyorum her insanın düşüncesini takmamayı inşallah başarılı olurum bu konuda. teşekkür ederim görüşlerin için🙏🏻

sorun bunu yapamıyor olmam zaten