Nasıl kendimden daha az nefret ederim?

Kendimi hiç sevmiyorum. Boyum 178 biraz kalıplıyım. Açık olsam belki boyumu lehime kullanabilirim ama kapalıyım ve geniş giyiniyorum. Herkes beni ürkütücü buluyor. Benimle alay ediyorlar. Mesela sınıftaki bir çocuk senin kasların benden çok veyahut omuzların çok geniş demişti. Ve bu çocuk erkekti. Hala da unutmam :'). Bir de etrafa çok korkunçlu bakıyormuşum. Bu da yetmezmiş gibi kendimi ifade edememe sorunum var. Konuşunca bazen kelimeleri yanlış telaffuz ediyorum. Kendimi hep rezil ediyorum. Hocalar soru sorunca kaskatı kesiliyorum cevap veremiyorum. Bu yüzden insanlarla iletişime girmekten kaçınıyorum. Hiç özgüvenim yok. Kendimden nefret ediyorum. Her gün doğduğum güne lanet ediyorum. Çok sinirli biriyim. İnsanlara tahammülüm yok. Kendimi eve kapatıp bir daha asla çıkmamak istiyorum. Okulda hoşlandığım bir çocuk var. Ama benden birazcık kısa gibi duruyor. Ki zaten bana bakmaz. Okuldaki çoğu kız ondan hoşlanıyor. Kızlar da benden güzel. Zaten hiç sevgilim olmadı. Hiç çıkma teklifi bile almadım. Aslında pek sorun etmiyorum. Ama şu elalem yok mu elalem? Kendimi kötü hissetmeme neden oluyorlar. Bu yaşa kadar nasıl sevgilin olmadı diye soruyorlar. Öyle işte.. Ee sizden naber? :)

Ohh be!! İçimi döktüm rahatladım biraz. Kimse beni anlamıyor. Zaten ben de anlatamıyorum. O yüzden içimi buraya dökmek istedim.

Yorumlarınızı, tavsiyelerinizi beklerim. Vakit ayırdığınız için teşekkür ederim.