ikisinde de hazır cevaplıyımdır asla anı kaçıramam 😁 mesela bir örnek vereyim bir yerde erkekler tuvaletinde sigara içiyodum ama zaruri durumdan ötürü o alanın kadın personeli geldi kapıyı açtı ve sigara içildiği için söylenmeye başladı bende kendisine dedim ki sizin erkekler tuvaletinde ne işiniz var sapıkmısınız şu an kendimi savunacak bedensel durumda değilim ne bileyim niyetinizin kötü olmadığını sizi güvenliğe ardından polise şikayet edeceğim diyerek yüksek sesle konuştum kadın personel mecburen sustu ve uzaklaştı o anda hazır cevabın faydasıyla galip gelmiştim 😂
Sistem her zaman açık ve hazırda olmalı yoksa orada hem o kadının dır dır azarı çekecektim bide ceza ödeyecektim ama fırsata çevirip ters köşe yaptım 🙄😁
İletişim halinde olduğum insanlarla daha çok yüzyüze konuşma şeklinde muhattap oluyorum.. Bunun biraz da konunun ve konuştuğumuz insanla da alakalı olduğunu düşünüyorum. Her konuda ve her insanla aynı şeyleri detaylıca anlatabilmemiz mümkün değil..
Bazen olaylar öyle ani gelişir ki, anında cevap vermek durumundasındır.. Daha önce karşılaştığın bir konuysa, ordan kopyalayıp yapıştırabilirsin ama değilse spontane cevaplarla geçiştiririz.. Bir şeyleri net bir şekilde kafasına sokmak için de konuşmak çok daha etkili.. Duyguları keskin bir şekilde karşıya geçirebiliyorsun..
Neden bunu söylemedim, niye böyle yapmadım diye hepimiz hayıflanmışızdır.. Oysa mesaj olarak, yazarak cevaplamak bu anlamda daha avantajlı. Düşünmeye zamanımız var çünkü.. Hata yapma oranı da daha düşük olur..
Teşekkür ederim cevap için. Evet aslında sormak istediğim şey buydu. Konuşurken bilmiyorum demek, düşünme durumu, toparlama hali vs sıkıntı. Ama yazarken bi şekilde araştırma, bilmiyorsan öğrenme, bilgin varmış gibi aktarma hali yaşanıyor.
Genelde konuşurken hazır cevap biriyim. Durumun gidişatına göre o anı güzel yönetirim. Konuşurken çok daha pratik bir insanım. Yazı dilinde ise iki üç defa kontrol ederek gönderme ihtiyacı hissediyorum. Yazı, konuşmaya nazaran biraz daha yanlış anlaşılmalara müsait bence. İnsanlar maalesef tek bir kelimeden bambaşka anlamlar çıkarabiliyorlar. Konuşurken oluşan bir anlaşılamama durumunda ise tolere etme şansı daha yüksek kesinlikle. Sanırım daha çok konuşarak ifade etmeye alışkın olmamın ve konuşkan biri olmanın etkisi büyük.
Yazarken kimsenin bakışlarını üzerimde hissetmediğim için daha sakin düşünür, söylemek istediğimi doğru kelimelere döker entırlarım. Ama konuşmak öyle değil. İnsana bir iki saniye bile vermiyor. Haklı çıkmak istiyorsan dan dan dan konuşman lazım ve bu bazı durumlarda söylediğini tartmadan söylemeye yol açıp insanları yaralayabiliyor.
Hazır cevaplık aslında bilgi birikimi, genel kültür, nezaket ve kıvrak zeka işidir. Herkes hazır cevap olamaz. Yararken de konuşırken de hazır cevap saıyılabilirim ama iddialı değilim bu konuda.
Yazarken daha hazır cevabım. Konuşurken düşünmeden konuşmamaya dikkat ediyorum. Bu yüzden hazır cevap olmak pek mümkün olmuyor. Yazarken de aynı şekilde yanlış bir şeyler yazmamak adına düşünerek yazarım. Sanırım iki durumda da hazır cevap biri değilim.
Ama tabii ki de yani terbiyesizlik olarak anlaşılmasını istemem birisi bana kötü bir şey söylüyorsa cevap veririm yoksa durduk yere kimseye öyle rahatsız edecek birisi değilim 💚🌝🧚♀️
Sosyal medyada yazmak , daha rahat ve kolaydır. Buna mukabil , konuşma esnasında cevap verebilmek, argüman sunmak ve ikna edebilmek gerçek anlamda zeki olmayı gerektirir. Genel kültürden , öznel bilgiye kadar.
Kesinlikle yazarken. Yazarken kendimi çok daha iyi ifade edebiliyorum.
0
0 Yorumla
Gizli Üye
(25-29)
+1 yıl
Eğer hızlı dğşünen pratik biriysen sonrasında kafamda kurguşarsın ben bunu niye demesim diye kendi kendini yersin. Eskiden başıma gelirdi ama kendimi geliştirirdim.