Sizin görüntünüze mi, konuşmanıza mı daha çabuk kanıyorlar?

Sitede bu kadar eleştiri yapmama rağmen beni tam olarak da olmasa bir nebze anlayan bir kız olmasına sevindim açıkçası. Ailesi yüzünden severek ayrılmak zorunda kaldığım bir kişi vardı. O, gerçekten gerçek sevginin kıymetini biliyordu son zamanlar. Ama işte kötü olaylardan dolayı birbirimizden severek ayrılmak zorunda kaldık. Onun dışında evet, gerçek sevgiden anlayanlar cidden atlara binip çekip gitmiş olabilirler. Geriye bizim gibi istisnalar kalmış galiba. 🙄

Onu özlüyorum açıkçası. O da istemedi bunun olmasını. Ama işte... Koşullar bunu gerektirdi. Devam etsek, ailesi yüzünden ikimiz de zarar görecektik. O, doğru olanı yaptı. Onu deli gibi özlesem de anlıyorum da.

Onun sevgisini hala içimde hissediyor olduğum için mutluyum. O da umarım hissediyordur.

Evet öyle. Biz birbirimizi cidden çok sevdik. O bana her ne kadar önceden kendisini durdurduğum vedasında da (ki eminim durduramadığım son gidişinde hiç bir şey demese de hala aynı şeyleri düşünüyordur) "Gerçek aşkını bulursan onu çok sev olur mu?" dese de sanki birini sevmek istediğimde ona ihanet edecekmiş gibi hissediyorum. Bu duygu beni durduruyor. Ya geri dönerse? Ya onu yüzüstü bırakırsam?

Korkuyorum işte. Dönmezse bile yalnız olarak devam edicem sanırım. Sonuçta o benim ilk ve tek gerçek aşkımdı.

Bir kere denedim bunu ama yapamadım. Hala aklım onda. Geri dönüp dönmeyeceğini de kestiremiyorum ama o hala hayatta bunu biliyorum. Ona ihanet etmek istemiyormuşçasına his var içimde.

Kafam çok karışık. Ama tek gerçek, onu seviyor olduğum.

Umarım onu yaşamam... Belli bir süreyi bekleyeceğim. Ona ihanet etmiş gibi hissediyorum kendimi. Bunu yapmak istemiyorum.

Eğer gelecekte başkasıyla beraber olursa da ben onun mutlu olmasını istiyorum açıkçası. O yeterince kötü şey yaşadı. Aklımda hep fedakar bir kız olarak kalacak o