Bunaldığınzamandertleşecekbirinimiyoksayalnızmıkalmayıtercihedersin?Bunaldığım, sıkıldığım zamanlarda, asla yalnız kalmayı tercih etmiyorum. Aksine eğlenmek ve keyiflenmek için arkadaşlarım ve sevdiklerim ile zaman geçiriyorum. Gezip eğleniyorum. Yalnız kalınca ağlama krizine giriyorum ve gerek yok, bana iyi gelmiyor. Sevdiklerim dostlarım bana iyi geliyor. #DeliMavi 25. KASIM.2021
Canınız sıkıldığında yalnız kalmak mı, dertleşecek birini mi istersin?
Öncelikle ilk tercihim yanlız kalmak oluyor. Yalnızlığı seviyorum, ruhumu ve zihnimi dinlendiriyor resmen. Sonrasında canımı sıkan şeye karşı bir çözüm bulamamış isem sevdiğim ve de çok yakın gördüğüm bir kaç arkadaşımla dertleşip konuşurum. Zaten genelde o iki yakın arkadaşım ya sesimden ya da inzivaya çekilmiş olmamdan kaynaklı yolunda gitmeyen bişey olduğunu anlayıp kendileri arayıp soruyor olabiliyorlar. Onlarla vakit geçirmek te iyi geliyor canımın sıkkın olduğu zamanlarda. Bazı insanların yerini kimse dolduramaz, iyi ki varlar.
Dertleşiyorum çokça. Ama gezmek bana iyi gelmiyor. Normalde de gezmeyi çok seven biri değilim zaten. Bir de o keyifsiz suratımla çıkmıyorum 😂 Arkadaşlarımı arar ve konuşurum. Canımı sıkan kişi hakkında verir ve veriştiririm. Sonra rahatlar uyurum ya da yatarım. Keyifli şarkılar dinlerim genelde. Durum çok vahimse de duygusal dinler ağlarım o da iyi geliyor bana .
Dertleşmek benlik değil, sanki daralma hissi geliyor. Yani sorunları anlatmak o an ki yaşadığım hissi karşı tarafın hissetmesini beklemek ve en önemlisi beni anlayamayacak olması içler acısı. En iyisi sıkıntılarımla baş başa kalmak..
Sadece yalnız kalmak isterim. Sonuçta dertler kişiye özeldir. Benim yaşadığımı yaşamayan birisi beni hiçbir şekilde anlamayacağı için anlatmayı da gereksiz buluyorum.
Kişilik & Karakter konusunda 11,8b cevap paylaştı.
Canım sıkıldığında ya da sıkkın olduğunda yalnız kalmayı tercih ederim. Kimseyi istemem. Kendi kendime yeterim. Uyurum, uyanırım bir şekilde gelirim kendime.
duruma göre değişiyor bazen gerçekten konuşmaya ihtiyacım oluyor lakin bazen de tam tersi bir durum oluyor ve içime kapanıyorum sanırım ruh halimle alakalı tamamen bu
Muhakkak kafamı dağıtacak bir şeyler ararım eğer yalnız kalacaksam. Ama muhakkak birisiyle dertleşirim. Çünkü dertler paylaştıkça azalır mutluluk paylaştıkça çoğalır ben buna inanıyorum. Yaşadığın sıkıntının belki de çok sebepsizce, gereksizce olduğunu paylaştığın kişi sana uygun bir şekilde dile getirecek. Ve o anda anlayacaksın ki evet ya ben niye bunu kafaya takmışım ya da neden bunu çok dert etmişim gibi fark ettirmeyi sağlamış olacak
İkisini de istemem. Konuyla alakası olmayan bambaşka insanlarla konuşmayı tercih ederim. Böylece konudan uzaklaşır, neden üzüldüğümu bile unuturum. Üzülmenin en keskin ilacı ondan mümkün olduğunca uzaklaşmak için konsantre olmamaktır.
Yalnız kalıp mümkünse uyumak isterim. Uyandığımda dinlenmiş ve kafamdaki tüm problemleri geride bırakmış şekilde gözlerimi açmış olurum 💁🏻♀️ En azından problemler daha katlanılabilir bir hale geliyor..
Bazen yalnız arabayla tur atıyorum bogaz kenarı rüzgar alan denız kenarı yerler ıyı geliyor bazende kafam eserse sevdıgım bırkac arkadaşla laklak yapıyorum kafa dağılıyor.. o an kı ruh halıme bağlı
Dertleşmek kesinlikle. Yalnız kalmak daha kötü yapıyor insanı. Arkadaşlarımla dertleşirim. Kimseyi bulamazsam sosyal medyada anonim insanlarla muhabbet ederim.