Ailemle birlikte balkon keyfi yaparım , kahve ya da rakı yudumlarken hoş sohbetler oluşuyor.. Kitap okurum, müzik dinlerim, arkadaşlarım ile bir çok aktivite de bulunuruz.. mesela köy ziyareti yaparız , dağ evinde kalırız , kamp kurarız.. doğa ve biz yani. Özellikle sosyal medyaya çok yönelerek yaşayan biri değilim , kendimi sanal dünyaya haps etmeyi sevmiyorum.
Bir kimse bir konuda sizden farklı düşünce ve tarz geliştirdiğinde ve bunu eyleme döktüğünde o eylemin altında bir bit yeniği olmuyor ya da topluma aykırı ve ters olmuyor. Herkesle aynı düşünmek, aynı hareket etmek ve ben? Artık bana ve doğrularıma alışın. Ben bu çağa uygun yaşamıyorum..
Dış dünyaya her ne kadar "fazla açık biri" izlenimi veriyor olsam da aslında özel yaşamımda tam tersi bir anlayışa sahibim ve çok ketum biriyim. Sevgilim var diye boy boy aşk dolu fotoğraflar paylaşmak zorunda hissetmiyorum kendimi mesela ya da ailemle ve sevdiklerimle aramın çok iyi olduğuna dair kanıtlar sunmak, mutlu olduğumu, sevdiğimi ve sevildiğimi belgelemek zorunda hissetmiyorum.. Şu yaşıma geldim ne ailemle, ne (eski) sevgilimle, ne de arkadaşlarımla sosyal mecrada herkese açık fotoğraf ve anı paylaştığımı hatırlamam.
Herkesin kendini ortaya koyma tarzına ve "ben burada bu şekilde varım" anlayışına saygı duyuyorum. Ben de sosyal medyada düşüncelerimle, bilgimle, farkındalığımla, bakış açımla, toplumsal olayları ve psikolojik sebeplerini ele alma yönümle ortada olma hakkımı kullanıyorum.
Huzurumu ve yaşamakta olduğumu, yaşananları, yaşattıklarımı daha net düşünebilir, daha derinden hissedebilirdim. Saatlerce denize, ağaçlara bakıp, diğer ağaçlarla arkadaş ve iletişim grubumu kurardım, saatlerce laflardık. Bugün çoğu ergenin alaya alıp güldüğü pekçok faaliyeti saygı duyulan bir etki-tepki çizgisinde yapıyor olurdum. Yine de teknoloji iyi ki var, inanıyorum ki tüm bunlar teknoloji olsa da yapılabilir. Aslında Dünya ne yönde gelişse ondaki fırsatları farketmek tercihim. Eskiden olanları özlemekten uzağım. Geleceğe ruhumla yol alıyorum. Hangi çağı tecrübe edersek edelim, gün gelecek her şey yok olacak, sadece ruhlar bâki kalacak. Son söz hakkı da ruhun kendine özgü yapısı, bu da herkesin ruhunda farklılık gösterir...🦄🍀🍏⭐❤️
Her şeyi sanal yaşamaya başlayan sanal insanlar var artık. Bir bakımdan robotlaşmış ve sanaldan atıp tutan, gerçekle ilgisi olmayan şeyleri gerçekmiş gibi anlatan yalancılar için sanal rahat bir ortam oluyor. Bu yüzden sevmiyorum ben sanal şeyleri
Bu zamanda teknolojiye o kadar çok alıştık ki şimdiye göre düşününce çok sıkılırdık diye düşünüyorum yapacak bir şey bulamazdım kolay adapte olamazdık insanlık olarak. Hayal ediyorum eğer teknoloji olmasaydı kitaplarlarla haşır neşir olurdum bol bol kitap okurdum hatta yazılar yazmayı denerdim içimi dökerdim. Resimler yapardım çevremdeki insanların resimlerini yapar onlara gösterirdim ne tepki verdiklerine bakardım. İşime yarayacak günlük hayatımda kullanabileceğim ürünler yapmaya çalışırdım.
80 lerin çocuğu olarak, teknoloji hep vardı ama böyle değildi. Yine de çok güzel, çok samimi ve harikaydı. Şimdi nostalji yapıp geçmiş övücülüğü yapmak istemem ama gerçekten çok harika yıllardı :)
Galibe el uğraşları ile resim olur, el işi olur illaki üretmek gerekli.
1
0 Yorumla
Gizli Üye
(36-45)
+1 yıl
İnsanın insana sığınabileceği bir çağın insanı olmayı çok isterdim. Çocukken yani 7 yaşındayken öyle bir çağın içindeydim sanırım ama o çağların çoğunu belki de hepsini kapattık maalesef.