Bazen olmayacak şeyleri zorlamamak gerektiğine inanır mısınız? Yani olmuyorsa zorlama diyerek kendinize durumu kabullendirir misiniz?🌸Hayır ben sonuna kadar giderim sonu gelse bile oldurmak için zorlarım diyenlerden misiniz?
Kişilik & Karakter konusunda 32,5b cevap paylaştı.
Olmayacak şeyleri zorlamak insan doğası gereği olana kadar süregelen bir iç savaş başlatır. Kalben başlar. Duygusal insanlar olmayacak şeyler üzerine hayaller kurarsa duygularının da etkisiyle yanlış kararlar almaya meyilli olurlar. Bu da işin takıntı boyutuna kadar ulaşmasına yardımcı edecek ikinci adım olan aklı devreye sokar. Olmayacak şeylere olacakmış gibi yapan kalp eğer aklı ele geçirir ve işgal ederse işte o zaman harap olmuş zaman insanı yıpratmaya, üzmeye, yormaya ve hayatını mahvetmeye başlar.
Bunun olmaması için her zaman aklımızı ve kalbimizi teraziye koyup bu terazi üzerinde değerlendirme yapıp, en akılcı ve en doğru duygu/düşünceyi seçip ilerlemek insana huzurlu bir kırmızı halılı yol sunar.
Selam, Ben olmayacak şey yoktur felsefesine inanırdım önceleri. Şimdilerde olmayacak olanı kabullen ve olacak olana yönel felsefesine inanıyorum. Hiç kimseyi, "insan isterse her şeyi başarabilir" diyerek ümitlendirmemek gerekir. Bu çok ciddi bir iddia. İnsan dışarıdan hiç bir yardım almaksızın yer çekimine meydan okuyup süpermen gibi uçabilir mi? İmkansız. E istiyor? Demek ki istediği her şeyi yapamıyor. O sebeple olmayacak şeyleri zorlayarak yorulmak yerine, olmayacağını kabullenip olacak şeylere çaba sarf edip karşılığını almak çok daha keyifli olur bence. Ama yine de ufaktan bir zorlanabilir. En azından denedim ama olmadı, demek ki nasip değilmiş diyerek vicdanı rahatlatır insan.
Giderim giderim giderim giderim ben gidiyor ne kadar gidiyor olsamda baktım gittiğim yol aynı değişen bir şey yok giderim bir daha o yola uğramamak üzere lanet bir huyum vardır çabalar çabalar çabalar sonucunda değişen bir şey yoksa herşeyi saniyesinde bitiren bir huyum 🤦
Olmayacak şeyi zorlamam asla his meselesi ama bazen çok zor olan şeyleri başarabilecegimi hissediyorum çok uğraşıyorum. O kadar çok uğraşıyorum ki sonunda o şey olmuyor ve olmamasının nedenini o kadar ugrasima bağlıyorum. Bunu çözemedim acaba olacağı yoktu hep o yüzden mi olmadı yoksa aşırı uğraş verdim o yüzden mi
"Bir şeyin olacağı varsa oluyor," inancına sahip olup zorlmanın zaman kaybı olduğunu düşünenlerdenim. Tabi konuyla ilgili elden gelenin yapılıp gerisini Allah'a bırakmalı..
Olmuyorsa zorlasam da olmayacağı belli değil mi zaten? Zorlamak sadece ve sadece sana zarar verir birde olmayacak olan her neyse biraz daha geç olmamasını sağlar hepsi bu :)