Yetişkin olmanın en kötü yanı nedir?

Gerçeklerle yüzleşmek sanırım..
Bir çok şeye dayanmak, ne de olsa çocuk değilsin artık sorumluluk sahibisin ve yerine getirmen lazım.. acılarını tek başına üstlenmen, çocukken her kesin yanında insanların içinde ağlaya biliyorsun canın yanınca bile, ama yetişkin olunca herkesin içinde ağlayamıyorsun, duygularını bastırmaya çalışıyorsun..

Gerçeklerin acı yanını görmek. Çocuklar masallarda yaşar gibi büyütülüyor. Hayatın gerçekliğinden uzak. Bu uzaklık öyleki, insan üniversiteyi bitirene kadar gözünün önündeki gerçek hayatı, acıyı göremiyor. Yetişkinler çocuklarını boyama kitabı gibi istedikleri renkler boyuyor. Var olmayan bir dünya öğretiyorlar. Büyüyünce ilk yağmurda tüm renklerimin solmaya yüz tutması bu yüzden.

Artık üzülüp ağladıktan sonra beni hemen mutlu edecek bi şey bulamıyorum.. Küçükken dizim kanasa ağlarken aklıma hemen güzel bi şey gelirdi, oyuna koşardım.. Şimdi sadece kendimden kendime yolculuk yapıyorum.

Ekmek elden su gölden değil, kimse ailen gibi kahrını çekmiyor, insanları daha iyi tanıyorsun, masumluğunu kaybediyorsun, hayat çocukluktaki gibi toz pembe değil, ayrıca belli yaştan sonra yaşlanma hissi sarıyor insanı.

Ciddiyet. Herkesin senden beklediği ciddiyet en kötü yanı. İçinden kahkahalar atmak, dolu dolu gülmek gelse dahi sessizce gülümsemek... Bu cümle bile yetişkinliğin dramını taşıyor.

Kendinden önce düşündükleri biz evlatları ve bizim sorunlarımızla uğraşmakla ömürleri geçiyor. allah annelerimiz ve babalarımıza sağlık sahat güç kuvet ve uzun ömürler versin

Yetişkinliğin değil de genel 'ben' olmanın sıkıntıları var.
Anlatmak istiyorum artık yapamıyorum çünkü.
Kendime kurduğum cümleleri bile yazarken bir yere yanlış anlaşılıyor insanları kırıyorum, sinirlendiriyorum. Oysa olan o kadar başka ki. Çoktan herkes gitmiş oluyor ve beni öyle hatırlıyorlar. Pardon hatırlamıyorlar.

Sürekli ileriyi düşünmek ve bunu sadece belirli yaşa gelinceye kadar yapıyoruz ve o yaştan sonrası artık sadece sonu beklemek geçen hızlı zamana bakmak

Sorumlu olduğun bir ailen olması zor ya babama üzülüyorum 4 tane çocuk biri telefon ister biri motor ister biri ergen tripleri falan

Sorumluluklarını atıp kaçamıyorsun, herşeye göz yummak olmuyor, kendin için oyun zamanı artık bitiyor..

Sorumluluklar. Ve cocuk gibi eğlendiğinde kazık kadar olmuşsun yuh demeleri