Yakınımdan biri vefat edince ağlayamıyorum bu durum normal mi?

o halde sana bir olay anlatayım
benden 10 yaş büyük erkek kuzenim vardı gerçekten bana çocukluğumdan öldüğü zamana kadar abilik yapmıştır ki çoook severdim kendisini aramız çok iyiydi öldüğünde 29 yaşındaydı ben ise 19 ölüm haberini aldığımda tutuldum asla ağlayamadım cenazesinde mal mal bakındım öyle ağlayamadım aradan 4/5 saat geçti ve öyle bir ağladım ki hıçkıra hıçkıra ama yani demek istediğim bazen tutulursun öyle

Beni de guclu sandilar uzulmuyor sandilar ama en mutlu animda dahi aklima geldigini, aglamamak icin kendimi zor tuttugumu, bazen tek basima bagira cagira agladigimi, bi seylerin yarim kaldigini bilmenin acisini , bi daha gelmeyeceginin huznunu kimse bilmedi.. Cunku gormesinler istedim acimi bile kendim yasayim istedim ilk basta sok oluyor insan sonra sonra acitiyor ve hic iyilesmeyen sadece arada bir kapaniyor gibi olan bi yaraya donusuyor

Ölümü nasıl gördüğünle de alakalı olabilir. Bu dünyayı teretti diye feryat etmeyi saçma buluyor olabilirsin. Benim için çok üzücü bişeydir mesela çok ağlarım. Ama seninki de normal. Duygusuzluk değil bu.