Sürekli yargılanmaktan korkuyorum nasıl aşarım bu durumu?

Evet öyle birinci sınıfta yazmayı çok zor öğrenmişim annem hep kızardı yazmaya çalışırken birde komşumuzun kızı vardı tıp okuyor şimdi hep onu örnek verirdi abisini ödevlerini bile yapıyor sen yazamiyorsun diye

Hiçbirimiz mükemmel değiliz, olmak zorunda da değiliz.
Mükemmel olmayı değil de mutlu olmayı iste.
Ebeveynlerimizin yanlış davranışları kendimizi suçlu, eksik hissetmemizi sağlıyor.
Bu patinajdan çıkmaya çalış, zor bu patinajdan çıkmak biliyorum..
Ama imkansız değil, hangi konuda yetenekliysen o alanda geliştir kendini..
Herkesin yetenekleri, hobileri farklıdır..
Ve kimse için birilerine ispat olsun diye değil sen istiyorsan kendine yatırım yap.
Her zaman bizden üstün ya da alçak olan insanlar olacak..
Belki de başkalarının anneleri çocuklarına seni parmakla gösteriyordur.
Annenin kıyaslamaları seni üzmesin, o onun düşüncesi..
Annene rağmen kendini mutlu edebilirsin.
Herkes doktor olacak diye bir kaide yok ki..
Kimi insan içe kapanıktır, sessiz, sakindir ve doktor olmaması gerekir bence.
İçe kapanık, sessiz, sakin insanların bankacı, gişe memuru olması daha mantıklı.
Herkes karakterine uygun olan mesleği seçmeli?
Doktorluk biraz daha sosyal olan insanların seçmesi gereken meslek diye düşünüyorum..
İçe kapanık, sessiz bir insan solist olabilir mi?
Olsa da zorluk çeker.
Okuma yazmayı geç öğrenmiş olabilirsin, bende geç konuştum.
Ya 4 yaşındaymışım konuştuğumda ya da 5 yaşındaymışım. Herkesin kişisel becerileri farklıdır, her bebek aynı mı?
Aynı zamanda mı öğreniyor her bebek konuşmayı, yürümeyi, tuvalet eğitimini..
Ebeveynlerimiz böyle davranarak bizim özgüvenimizi zedeliyorlar, onlardan etkilenme.
Onların doğrusu kendine..
Belki çok yeteneklisin ama kendini bastırmak zorunda kaldın hep.
İnan bana rezil olmazsın içinden geldiği gibi davran..
İnsanlar saatlerce seni konuşmayacak, çekingen bir insan girişken olabilir zaman içinde..
Yeter ki bunu iste.
Kimseyle yarışma, annenin sana olan tutumu yanlış, seni insanlarla yarışmaya itiyor böyle yaparak.
Hayır kimseyle yarışma.
Senin yarışın kendinle olsun, kendin için iste değişmeyi, kimse için değil

Ya ben kendime uygun mesleği de bulamadım ki yani yemek yapmayı seviyorum ama mutfakta boş vaktim çok olduğunda yani bir yerde çalışsam o baskı, stres bana göre değil kısa zamanda bir sürü yemek cikarman lazım ama bana hangi meslek uyar bilmiyorum şu an bile alakam olmayan bir bölüm okuyorum annemgil şehir dışı zor olur filan dediler son gün tercih listemi değiştirip aynı şehirdeki bölümleri puana göre yazdım

Hiçbir şey için geç değil.. Sen kendine odaklan, neyi istiyorum, neyi yapabilirim diye sor kendine..
Kendini dinlersen, yargılamadan kendini anlamaya çalışırsan bütün cevaplar netleşecek kafanda..
Bütün sorularının cevabı sende

İâte ben 2-3 yıldır hangi meslek bana uygun diye düşünüyorum ama hiçbiri uygun değil☹️

Herkese uygun bir meslek vardır, sana uygun bir meslek dalı da vardır mutlaka ve seveceğin bir işi yapmanı tavsiye ederim

Seveceğim işi bulsam yapıcam da bulamıyorum