
En sonunda işin içinden çıkamamış ve depresyona girmişim...

Bu o kadar çok yapıyorum ki karşımdakini çok iyi anlıyorum dinliyorum eve gelsem bile hala onları düşünüyorum sonra kendime bakıyorum ve diyorum ki "senin derdin aslında daha büyük onlara verdiğin aklı kendine versene bi kendine gelirsin" diye
Bu hayatta insan en çok kendine geç kalıp kendini unutuyor
Kendimi unutacak kadar kaptırmıyorum.
Dinlerim, elimden geldiğince yardımcı da olurum ama ben de önemliyim, bu ayrımda sağlıklı hareket etmeye çalışıyorum.
Pek çok kez kendimi hiçe saydım. Başkalarını kendimin önüne geçirdim. Her seferinde de kendime kızdım. Ama sonuç ne oldu, yine aynı yine aynı. Sanırım ben bu konuda iflah olmam.
Ben tam tersi başkalarının sorunlarını dinleyince kendim rahatlıyorum bu arada destek olur musunuz
https://www.youtube.com/embed/S2X23lQWMJIBen ne diyorum siz ne diyosunuz..
Bu gün egoistim.
Bu gün kendim dışında kimseye iyilik yapmayacağım. Oldu mu? İzniniz var mı?
Cevap
7Cevap
Evet , sonra hayat “kendini unutma , kendine gel “diyerek sorunlarını dinlediğin insanların nankörlüğüyle kendine getiriyor insanı. Elbette değişme adı altında bozulmayıp tamamen bencil de olmamalı, ama insan kendini asla unutmamalı.
Eskiden çok yapardım bunu ama baktım ki sorunları için kendimi unuttuğum insanlar bana sorun olmaya başlıyor bıraktım bunu yine dert dinlerim elimden geldiğincd yardimci olurum ama kendimi unutmam
Sevdiklerimin sorunlarına dalıp, kendimi unuttuğum oluyordu.
Hayır, herkes için ayırdığım durumu kendimede ayırıyorum.
Hayır. Kendi sorunlarım zaten büyük. Birde başkalarınınkiyle uğraşamam çünkü zamanım yok.
Çok oldu maalesef. Yanlış bir davranış. Hayat yaşatarak öğretiyor doğru şeyleri.
İşte bu sebeple dert dinlemiyorum
Tbiki olur olmak zorunda işimiz bu
Genelde böyle oluyor bana da
Malesef çok oldu.
Oldu.
Olmadı
Kendi cevabını paylaşmak ister misin?