Sana göre geçmişi geçmişte bırakmanın yolu nedir?

Geçmişi her sabah uyandığın da geride bırakmak gerek bence, yaptığın hiç bir şeyden pişman olmamak iyi ya da kötü kendi irademle yaptım diyebilmek çok önemli. Kendine inanmak ve güvenmek bunların en başında gelir. İrdelememek çok önemli herhangi bir olay örgüsü ya da bir kişiye ait hiç farketmez. Mental olarak iyi hissetmek adına pozitif düşünüp sabahları arkana yaslanıp kahveni yudumlarken her şeyi iyi ki yapmışım her şey benim için hayatım için bir tecrübe diyerek kendini güçlü hissetmelisin. Geçmişte her ne yaşarsan yaşa her zaman daha iyisini ve kötüsünü yaşayabilirsin eğer geçmişini elinden bırakmazsan toplanarak bir çığ gibi büyüyecektir.

Geçmişteki bir olayı detayları ile hatırladığında içinde çeşitli duygular uyanıyorsa geçmişte kalmamış demektir. Burda geçmiş değil, olay değil, orda hissettiğin duygular önemlidir.
Ben şahsen olaya objektif bakıyorum, olaydan ne öğrendim, benim davranışım nasıldı, neden öyle davrandım ve hissettim gibi gibi ince düşünerek bir sonuca bağlıyorum. Aynı şekilde şu an aynı olay yaşanmıyor, o zaman mantıken oraya bağlanmak yüktür ve neden o yükü taşıyayım gibi gibi... ya aslında bunlar bu kadarla çözülmüyor, üzerinde çalışılması gerekiyor, o yüzden psikologlar, uzmanlar, kitaplar var, uzun bir süreçten geçmek gerek.

Detay her şeyi açıkça söylemiş zaten. Düşünmemek yalnızca bir süre devam edecektir, sonrasında er geç aklımıza geleceğinden kaçmak bir çözüm değildir.
Kin tutup intikam ateşiyle kalp karartmak yerine, yapılan kötülükleri affedip arkada bırakmak en doğrusudur. Kişileri demiyorum, yalnızca yaşanan olayları.
En önemlisi de insan kendini affetmelidir, aksi halde hayat çok yorucu. Sürekli bir itişme, suçlama..

Dediğin gibi affetmek olabilir tabi ama bazı insanlar var ki affedilemez. Sırf affedemediği insanlar yüzünden geçmişle yaşamak zorunda kalmak çok zor. Bence düşünmemek her şeyin ilacı. Yaşanılanları, insanlar affetmek bu kadar kolay olsaydı mutsuz insan olmazdı tabi. Dediğim gibi bazı insanların tek ilacı sadece düşünmemek.

geleceğe yürümek için geçmişi ardımda bırakmam gerektiğini öğrendim, bazı şeylerin acısı geçse de geçmese de o hep orada kalacak. yük olarak gördüm onları taşırken bugüne. o ağır şeylerden kurtulmak için ellerimin boş olması lazım ki daha hızlı yürüyeyim.

kesinlikle kendine yeni aktiviteler bulmaktır. çünkü boş olan insan daima düşünür düşündükçe de geçmişin girdabından kurtulamaz ama yeni bir şeylerle uğraşırsa kendini meşgul ederse o zaman daha az düşünür ve zamanla tamamen geçmişin etkisinden kurtulur.

Birakilmiyor sürekli hatirlanmiyor da ama bir iz birakiyor ufak bisey olsun travma gibi o gecmis geliyor aklina ve tedirgin oluyorsun


Belli birzaman sonra unutuyor hic hatirlamiyorsun ama sonra yine bisey oluyor seni aliyor gecmisine götüryor ve sil basdan kisir döngü gibi dönüyor


Tabi bu herkesin gecmisinde yasadigi konu olay vs göre degisir

Anda yasamak. Böylece ne geçmiş rahatsız ediyo nede gelecek kaygısı olusuyo. Tabi bu da çok kolay değil. Beceremez herkez.

Geçmişimi geçmişte bırakmazsam, bu günümü, dolayısıyla ileriki zamandaki geçmişimi mahvetmiş olurum. Ileride tekrar pişman olmaktansa, neden bu günümü güzelleştirmeyeyim. Geçmişi geçmişte bırakmazsam, elime ne geçer?