Sinirlenince kendime zarar veriyorum, düzelir miyim?

öncelikle bu kadar uzun yazdığın için çok teşekkür ederim 🌹 dediklerinde çok haklısın işte o an ona zarar vermek istemediğim için kendime zarar veriyorum anca böyle içim rahatlıyor, bu durumun sadece annemle olmasının sebebi etrafımdaki herkes sever beni, saygı duyar bana, fikirlerimi önemser tartışsak bile haklıysam kabul eder ama annemle öyle bir durum söz konusu değil konu her ne olursa olsun hep kendisinin haklı olduğunu düşünüyor kendimi parçalıyorum bir laf anlatmak için asla dinlemiyor, ayrıca sadece kendi aramıza bir konu için değil başka bir konuda bile fikrimi versem hep küçümser beni asla değer vermez fikirlerime, onun değişmeyeceğini biliyorum artık o böyle biri bunu geç de olsa kabullendim artık sadece ona karşı umursamaz olmak istiyorum o ne dese tepkisiz, kalabilmek istiyorum yoksa kendime daha büyük bir zarar vermekten korkuyorum bazen intihar etmeyi bile düşündüm çünkü

Rica ederim. 🌸
Çok iyi anlıyorum çünkü aile büyüklerime karşı ben de öyleyim. Sanırım yetiştirilme tarzımıza ters düşüyor. Çünkü laf çeviremiyoruz “of” diyemiyoruz. Bir yandan iyi bir şey, saygılı olmak. Fakat karşı taraftan aynı saygıyı görmeyince sadece kendimize zarar veriyoruz.
Bu durumda yapabileceğin en iyi şey karşılık vermemek sanırım. En azından benim yaptığım bu. Çünkü sen her ne kadar kendini anlatmaya çalışsan da karşındaki insan kendi doğrularını haklı sayacaktır. Bu da seni daha fazla yıpratacak. Bu yüzden mümkün olduğunca sessiz kal bence. Herkesin doğrusu kendinedir, belki onun da kendince haklı nedenleri vardır. Sen doğru yolda olduğunu bildiğin sürece için rahat olsun. Kendine zarar vermek hatta ve hatta intihar hiç doğru bir yol değil. Bu büyütülecek bir sorun bile değil aslına bakarsan. Mesela çevremizde belki onlarca böyle insan var ama sırf bir kulağından girip diğerinden çıktığı için veya karşılık verebildiği için etkikenmiyor bu durumdan. Bu yüzden sen yapman gereki ve doğru bulduğunu yap.
Pek işe yarayacağını düşünmesem de eğer sen de istersen ve başarabileceksen bu rahatsızlığını uygun bir dille söyleyebilirsin. Belki biraz olsun farkına varır bazı şeylerin.

daha önce defalarca anlattım, çok defa sordum niye böyle nefret ediyorsun benden diye bana dediki sen benim istediğim gibi misin ki seveyim gerçekten annemle iletişim kurmak mümkün değil değil ne zaman bir konuda tartışsak daha fazla kalbimi kırar asla unutamayacağım cümleleri söyledi hep yani ben annemi geçtim artık ondan ümidimi kestim tek istediğim şey umursamaz olabilmek çünkü gerçekten çok kendimi kaybediyorum kavga sırasında dün başıma o kadar sert vurmuşum ki hala başım çatlıyor, yüzüm ve boynumda tırnak izlerim var, kalbimde böyle bir ağırlık var gerçekten öyle olmak istemiyorum annem hasta o böyle biri sadece ona rağmen sakin kalabilmek istiyorum

Bir psikolojik rahatsızlığı olsa bile tedavi görmeyi reddedecektir muhtemelen. Çünkü toplumda psikolog veya psikiyatrist ile görülen insanlara “deli” gözüyle bakılıyor ki bu da çok yanlış. Ailemin diğer üyeleri veya çevrenizdeki insanlar da farkına varıp biraz tepki gösterse belki farkına varabilir.
Ama her şeyden önce senin kendini düşünmen gerek. Söylediklerimin bir kaçına bile uymayı başarırsan çok daha iyi olacağını düşünüyorum. Nelerin üstesinden gelinmemiş ki, sen de elbette bunun üstesinden geleceksin.

şöyle ki tüm aile zaten anneme yanlış olduğunu anlatmaya çalışıyoruz oturmuş 5 kişi tek kişiye karşı savaşıyoruz ama kadın bir şekilde kendini haklı görüyor ve dediğinden vazgeçmiyor dediğim gibi annemden umudumu kestim ben.. onu takmamak dışında bir çözüm yolu yok

teşekkür ederim 🌹

teşekkür ederim 🌹