Bazen alçakgönüllülükten, bazen utangaçlıktan dolayı bulunduğumuz ortamda sohbete dahil olmak istemeyebiliriz. O an sadece kişi ve kişileri dinlemekle yetinmek bize yeterli gelebilir. Kimisi de bunları gözardı eder ve kendisini gayet rahat şekilde ifade edebilir. Peki, size bunlardan hangisi daha kolay gelmekte, konuşmak mı yoksa daha çok dinlemek mi?
Genellikle kalabalıklar içinde kabuğuna çekilen ve sadece dinleyen bir taraf olurum. Fikirlerimin, düşüncelerimin önemsenmediğini hissettiğim ortamlarda konuşmaktan da çekinirim.
Benim mizacım dinlemeye daha yatkın. İnsanların sıkıntılarını, dertlerini, sevinçlerini dinlemek daha cazip geliyor. İnsanları dinledikçe daha çok mutlu oluyorum 🌿
Konuşmayı bilmiyor beceremiyorum sanırdım. Bazen sıkılır kendime söverdim. Dinlemek iyiydi. Sonra baktım ki sohbet konuları bana hitap etmiyormuş. Bunu maalesef yanlış tercih olduğunu sandığım lise tercihimde farkettim. Tabi oradakiler bile yetmedi bana. Dinlenmediğim, önemsenmediğim, düşüncesiz, anlayışsız, her an aynı şeyleri döndürüp döndürüp konuşan, kafasını çalıştıramayan, aşırı negatif, yapmacık, kasıntı insanların yanında konusmayi bilmeyen bir çocuk gibi hissediyorum. Önemli olan uyumlu olduğun yeri bulmak, dinlemek için de konuşmak için de.
2
2 Yorumla
Soran
+1 yıl
Çok hoş, çok samimi bir yorumdu bu, teşekkür ederim 🦋
Bilgim olduğu zaman konuşurum, fikrimi belirtmek için ağzımı açarım ama onun haricinde çok konuşkan bir yapım yoktur. Arkadaş ortamında daha konuşkanım elbette ama farklı kişilerle bulunduğun bir ortamda dinleyici olmayı tercih ederim.
Konuskan degilim, yeni girdigim bir ortamda agzimi bile ac (a) mam. Önce gözetlerim, ortami, insanlari özellikle nelerden konusuldugunu. Eger icimden bir sey söylemek gelirse söylerim.. ama cok nadirdir yabanci bir ortamda.. dinleyiciyim cogu zaman ve mekanda. birde sunu faek ettim, benden cok daha büyük ablalarla oturuyorsam cok az hatta hic konusmam, genc bir ortamda dogal olarak kendimi azicik da olsa daha rahat hissederim be konusurum yeri gelince.. cok dinlerim, gözetlerim, az ve öz konusurum.
Samimiyetim varsa konuşurum. Susuyorsam ortamdan ya da konudan uzağımdır ondada konu mankeni gibi durmam o ortamda olduğumu belli ederim. İllaki konudan uzak bile olsam bi öngörü bir fikir bir görüş bulurum konuşacak. 🤷♀️
Bulunduğum ortamda rahat hissetmiyor ve kasıntı gibi hissediyorsam çok fazla konuşma taraftarı olmam dinleyici olurum ama tam tersi olursa bulunduğum ortamda rahat ve tam bana göre bir yer ise susmam konuşurum hem de dinlerim.
İnsanları dinlemeyi, gözlemlemeyi severim. Ancak böyle kim olduklarını anlayabilirim ve yanımda olmaları yahut olmamaları gerektiğine kanaat getiririm. İyi bir dinleyici olmak çoğu problemi çözüyor.
Yakınlarımın yanında ise, elbette hem dinler hem konuşurum.
Olduğum ortama göre değişiyor büyüklerin erkeklerin olduğu sohbet ettiği ortamda bana birsey sorulana kadar susmak dinlemek tercihim daha uygun ortamlarda gayet rahat bir şekilde konuşup kendimi ifade edebiliyorum.
Dinlemek önceliğimdir. İnsanları bu şekilde analiz edip gözlemlerim ve fikir sahibi olurum. Kendini ifade etmek için illaki ilk çok konuşayım, göz önünde olayım diye derdim yoktur...
Kendimi sivriltmeyi sevmem kalabalık ortamlarda. Dinlerim daha çok ama kendi fikrimi de söylerim tabiki. Ayrıca insanları dinlemeden sadece konuşmak isteyen insanlardan da hiç haz etmiyorum.