Hayattaki acılar insanı olgunlaştırır. Sizi olgunlaştıran hangi acınız oldu?

Sevdiğim yakınlarımı kaybetmem.Özellikle amcamı kaybedince.Çünkü benle aynı yaşda kuzenlerim var ve şimdi babasızlar üstelik annelerininde akıl sağlığı yerinde değil.Ama acılar insanı olgunlaştırıyorlar mı bilemem.Ama başkalarına daha saygılı birşekilde yaklaşmama sebep oluyorlar.

" Bir kayayı aşındıran dalgaların büyüklüğü değil,sürekliliğidir " bu soruya en güzel cevaptır.

Neden mi ? Tek bir acı olgunlaştırmaz insanı,küçük ama etkili acılar.Sürekli ve tecrübe kazandıran acılar insanı olgunlaştırır.

Sırf bu acı beni olgunlaştır demek yanlıştır.Çünkü sen her tecrübeyi ondan almadın.Sen tecrübe ve olgunlaşmayı hayatta yaşadığı büyük küçük herşeyden ders alırsın.

Meyve bile sadece güneş ile olgunlaşmaz.Ona mineral,toprak,su lazım.Bir değil,birden çok neden lazım.

Herkesin yaşadıkları kendine ağır gelir ... kimi için bu mu dediğin kimi için dünyanın sonu kadar sızlatabilir .

Acıların insanları olgunlaştırdığını düşünmüyorum . Yaşananlardır bana göre insanı daha olgun yapan .. Acının insan üzerinde ki etkisi olgunluktan çok daha katı bir insan yaratması bana göre ..

sahip oldugum her seyi bir kac dakika icinde kaybetmem

kendime acımamam ,acılara neden bana neden ben dememem,acınacak durumdayım demeyi hiç sevmemem ,en büyük olgunluğumdur

Ölüm üstümden gençliğimi çekti aldı.1 yıl kadar fiziken ve ruhen çöktüm.Sonra alıştım.Ama ondan önceki yıllara dönemedim.Artık daha empatiliyim,daha kontrollüyüm.Daha hoşgörülüyüm.

hamdım piştim yandım diyecek seviyeye gelemedim hala

ben evlat acısı görmüş insanım. artık kalbim nasırlı. dünya göçse umurumda olmaz.

Pek çok şeyin bambaşka olmasını isterdim... hayatı çok hızlı yaşadım. Her şeyimi kaybettim , yitirdim. Hiçbir şey eski halime döndüremez beni. Keşke 2 yıl öncesine dönebilseydim , keşke.

Yakın arkadaşımı trafik kazsında kaybettim.

Akli melekelerini sağlamlaştırır..

4yaşından başlamadır benim olgunluğum