Kim seçenek olmayı sever ki? Fakat bu durumun ne olduğuna göre beni delirtme ihtimali değişir. İş arıyorsam seçenek olmak beni delirtmez. Çünkü birçok yer tecrüben var mı diye sorsalar da (bu sinir bozucu olsa bile) onları da anlıyorum. Fakat onların da bazen önceki işten niye çıkarılıp çıkarılmamış olduğunu sorgulamadan davranmasını sinir oluyorum. Tecrübe önemli, anlıyorum da öyle ya bu kişi niye daha önceki işinden oldu? İlişkilerde seçenek olmak zaten kimseyi mutlu etmez diye düşünüyorum. Beni de mutlu etmez. Çözüm yolu da bulmaya çalışsam da insanlara yaranılmaz diye düşündüğüm için bir yerden sonra o ilişkiyi bitirebiliyorum. Zaten seçeneksem onun için beni aldatır. Malum adamın önceliği değilim. Sevse beni zaten seçenekleri görmez gözü.
İlk başta birinin seçimi, birinin bir alyernatifi olmak her ne kadar tuhaf görünsede hepimiz bundan zaman zaman nasibimizi alırız ve aslında seçimlere nail olmak güzel bir şeydir. Birinin bir çıkmazı, duygularının sizin yönünüzde ağır basması güzel bir histir. Tabiki bu gidip adadan yıllar sonra gelen geçmiş ilişkilerden uzak bir seçim olduğu sürece. İlişkilerde daha doğrusu birinin hiçbir zaman ikinci şansı ya da seçimi olamam. Giden sonradan döndüğünde beni çok sevdiği, çok özlediği için değil, daha iyi bir seçim bulamadığı için dönmüştür ve daha iyisini bulunca yine gidecektir, ben bunu bilirim. Bahsettiğim şey arkadaşların arasında, sıkı dostların arasında, iş sahasında olan ve mevzuya dair olan hadiseleri kapsamaktadır. İşin ilişki boyutu ve seçime sahil olmak, ikinci olmak ya da birinin ardımda ikinci alternatif olarak beklemesini bilmek beni ziyadesiyle rahatsız eder.
Seçenek olmak sizi o kişinin gözünde diğerlerinden farklı yapmaz ve karakter olarak herkesle aynı yere kondugum kisinin gözünde yerim bellidir. Sevmem bu durumu beni seçenek yapan insan benim hayatımda da seçeneklerden biri olmaktan öteye geçemez.
Seçenek olarak görülmek kadar kötü bir şey varsa o da o seçenekler arasında hiç olmamaktır. Bu düşünce ile kendini avutanlar olacaktır ama ortada seçenekler varken o seçenekler içinden herhangi biri olmak rahatsız edici bir durum daha önce böyle bir durumla hiç karşılaşmadım böyle bir şeyi fark ettiğim an ilişkiyi gözden bile geçirmeden noktalarım. Türkiye'de sayısız karşı cins varken sadece bir kadın için yersiz bir savaşa tutuşamam üşengeçlik seviyem buna izin vermez.
Seçenek olmak açıkcası hoşuma gitmez. Eşya mıyım ki beni birkaç kişi arasından seçiyor ya da hayatında sadece bir şey için mi varım ki beni o belirli durumlarda seçiyor ve iletişime geçiyor? Hani kimseyi kimseye tercih etmem ya da elimin altında tutmam. Yapmadığım şey de bana ters geleceğinden tepki gösteririm. Delirtmez demeyelim ama hoş da olmaz diyebilirim.
Herkes herkes için seçenek abi zaten bırakın bu dünya benim etrafımda dönüyor ayaklarını :D. Başkalarının seçenek olamadığı yerlerde seçenek olmak iyidir bence.
Herkes birilerinin seçeneği ve şu an buraya yazarak ben seni seçtim ve ayrıyetten sen bunu sorarak beni seçtin. Bu da böyle bir paradox çok da kafa karıştırmamak lazım.
İşi gücü var eli yüzü temiz bundan koca olur diye biri bana yaklaşırsa hiç yaklaşmamasını isterim. Bu kadın ne kadar güzel olursa olsun. Beni yanlızca ben olduğum için karakterim için sevmesi lazım.
Hoşuma gitmez tabi ki de, beni seçenek haline getiriyorsa zaten beni seçmesin. Birinin seçeneği olduysam o kişiye karşı önceliğim olmasına müsade etmem. Zaten değer verilseydim seçenek olmazdım.
Zamanın da bir erkek tarafından seçenek olarak tutuluyordum. Beni kimse elinde seçenek olarak tutamaz, tabi ki ben böyle bir şeyi kabul etmedim ve teklifini kabul etmedim.