Hangi duygunun tarifi çok zordur?

tabi ki de aşk. çocukken izlediğim bir film vardı" the mask" diye. orada çocuğun biri kör bir kıza renkleri tarif etmeye çalışırken çok güzel bir metod kullanıyordu. kızın eline sıcacık bir taş verip bu "kırmızı" diyordu. sonrasında buz verip "bu mavi" gibi gibi...
doğru anlatım yollarına sahip olduğunu düşünüyorsanız bir çok duygunun anlatımını tasvirler vasıtasıyla aktarabileceğinizi fark edersiniz ancak aşk bunlardan birisi değil çünkü öncelikli tanımı olmayan sonrasında da tanımlanmış olsa bile ne olduğunu bilmediğimiz bir şey şöyle ki;
insanlar birbirleri ile lisan vasıtası ile anlaşır, iletişim kurarlar. bir kadın, bir erkek yemeğe çıkarlar ve birbirlerini kendilerine satarlar. konuştuklarından keyif alırlar ve belki bir ilişkiye yelken açıp birbirlerini tanıdıkça aşık olduklarını düşünürler. olurlar da belki bilemeyiz...
bir çoğumuzun es geçtiği bir gerçek ise aslında o iletişim kurduğumuz lisandan çok daha fazlasının aslında beynimizden geçtiği... yani özetle lisan insanı yavaşlatan bir şey. aklımızdan geçenleri kelimelere dökerken vakit kaybediyoruz. sadece vakit de değil gerçek hissiyatları da unutuyoruz yanında...
yukarıdaki iki paragrafı bağlayacağım şimdi. bence iletişim için bir lisan, bir dil kullanmadan karşılıklı birbirini anlıyorsa insan, ki ben bunu yaşadım, bu aşktır. çünkü ne kadar uyum sağlasan ve kendini karşı tarafa satmaya çalışsan o x faktörü kendiliğinden gelişmiyor. bence aşık olduğunu, sevdiğini düşünüyor insanlar.
bence aşık olmak da bir yetenek. müziğe, spora yetenekli olmak gibi. bir çoğumuz geç kalma ya da ecele etme kaygılarından sahip olduklarımızı unutup mantıklı bir ilişkinin kucağına çeşitli bahaneler ile oturmayı tercihe eder ve kendini de bu şekilde mutlu ettiğini düşünür ama aşk mıdır? sanmıyorum
kendi adıma 43 yaşıma geldim ama o x faktörünü hissedemezsem birinde sanırım yalnız olucam hep. çünkü bence onun tarifi yok ve ben de tarifi olmayan bu aşkın adamıyım maalesef :)

Tarifi mümkün olmayan ve duygu diye adlandırılan duyguların tamamı ve çok sevdiğiniz ve değer verdiğiniz. Her şeyinizi çok iyi bilen bir arkadaşınızın sebepsiz yere size sırt döndüğü an, işte o sırada yaşanılan duyguların tarifi yok. Kalple beyin arasında mekik dokuyu, öfke ile üzüntünün arası bir şey. Bilen varsa söylesin.

Bence tarifi en zor duygular acı ve çaresizlik, bu ikisini anlatmak için kelimeler kifayetsiz kalıyor insanda. Yani yaşamadan pek tarif edilemez duygular.