Hangi duygunun tarifi pek mümkün olmuyor?

Tükenmişliğin tarifi mümkün değildir Sosi... Ancak yaşayan bilir. İçerisinde hem üzüntü hem öfke hem korku barındırır.

Ya Fiko bir tarifini, tasvirini yapar mısın dediğini duyar gibiyim.

Şimdi kendini Dabbe filminin ortasında düşün. Beklemediğin anda karşına hortlaklar ve metafizik varlıklar çıkma korkusu yaşıyorsun. Diğer taraftan devamlı kulağında yankılanan yetimhane müzikleri... Bir taraftan adeta yüreğini dağlayan anne feryatları ve çocuk ağlamaları. Bir taraftan da senin bu çaresizliğine atılan hunharca kahkahaların sende yarattığı öfke.

Öylesine lanet olası diyalektik bir bileşkenin içinde yalnızlığın okyanusunda tek başınasın. Can simidin bile yok. Yüzme de bilmiyorsun. Dakikalarca su altında kalıyor ama tam boğulup öleceğin esnada su seni havaya kaldırıyor ölüm vizesi vermiyor. Köpek balıkları etrafında dolaşıyor seni kuşatıyorlar tam saldıracaklar ki o anda attığın isyan ve korkuyla karışık çığlık onları püskürtüyor sen sakinleşip duruluncaya kadar.

Tükenmişlik öylesine çengelli bir labirent ki çıkış kapısına ulaşamıyorsun bir türlü. Her gittiğin istikamet çıkmaz sokağa vardıkça yorgunluk basıyor. Sen yoruldukça yolların yine çıkmaz sokakla son buluyor.

Tükenmişlik öylesine ölümcül bir girdap ve bataklık ki çıkmaya çalıştıkça batıyor, baktıkça çıkmaya çalışıyorsun. Böylesi bir denklemde hareketsiz kalmak mucize ötesi... Ya bir el tahta uzatıp seni kurtaracak ya da birkaç döngüden sonra trajik son seni bekliyor.

#FİKRETDOĞAN

Bir insanın yokluğunu yaşamanın tarifi yoktur. Sesi özlemek var mesela, tarifini yazarlar yazamadı. Onu çok özlediğinde, yüreğinin nasıl bu hastalıkla başa çıkacağının çaresini doktorlar bulamadılar. Genel tablo özleme, sevmeye ve aşka dair.