Su içerken boğulmak mümkün mü?

Sizi onlardan -ahmaklardan- biri olarak görseydim ez geçerdim. Umursamaz ve kendi başınıza bırakırdım. Sanırım ortada çok yanlış anlaşılan şeyler var. Duygular...

İyi niyetler fakat duvarlar. Durumu güzel saymak istemeler fakat diğer taraftan olumsuzluklar. Sanırım tatlıya bağladık kanımca?

Peki. Teşekkür ederim.

İyi akşamlar.

Not: Soru tarzınız başka bir üyenin ünlü saçmalıklarına benzemiş. aslafreudyandegilim.
Onun sorularını çok okudum fakat hiçbir zaman amacını çözemedim. Belki bu soruda da bir amaç vardır, ama ben çözemiyorumdur.

Bu şuna benziyor. Orgazm olduktan sonraki devinen sıradan bitiklik, boşalmışlık fakat aynı zamanda oluşan tatminlik kendisini nasıl her zamankinden farklı gösterir?
Şüphesiz imkansız.

Üstün zekâsından şüphe duymadığım bir üye. Fakat.kendisini ifade ediş tarzı sarhoşlar gibi. Sanki kafayı çekip çekip yazıyor çekip çekip yazıyor. Edebiyatını asla taklit edemem onun, bu yüzden bir yerlerde saygım varsa ona bundandır.

Her şeye rağmen, garip biri. Dengesiz üstelik.

Benzersiz bir soru ayrıca. Sonucunun değişmeyeceğini bilsen bile insanı bayağı bir çırpındırıyor düşünmek için. Tebrik ederim.

Demek istediğinizi çok iyi anlıyorum. Fakat aslında hiçbir şey bu kurala uyamaz ki. Biz de dahil. Yükselebilmemiz için düşmemiz gerekir. Yeniden dolmak için, tamamen boşalmak gerekir.
Fakat düşüş sırasında aldığımız hazın neticesi bizi aşağıya sürüklemez mi? Ne kadar fazla ise o kadar fazla düşeriz/yıkılırız/tatmin oluruz.

Eğer tamamen sıradanlıkta boğulmak istemiyorsak yeniden, o zaman aldığımız zevki de kısıp dibe vurmadan o duygudan sıyrılmayı bilmeliyiz.. Anlayabiliyor muyum bilmiyorum ama. Sanırım biraz da saçma oldu.

Yani tamamen düşüp bunun neticesinde alınan haz var, bir de tamamen düşmeyip hala yarım kalan bir his var. Fakat bu yarım kalan hissi dibe tamamen vurduktan sonra nasıl sahip olabiliriz, gerçekten zor bir soru.

Şuradan bir bağlantı yapmak istiyorum ama çok saçma oluyor. Yasaklı zevkler, bir sonraki başlangıçlar için çok daha tetikleyici etken barındırır temelinde. Örneğin; bilgisayarda oyun oynama süresinin belli bir sınırı olan çocuk (...)

... zamanını bitirdikten sonra, bir sonraki anını daha çok istekle bekler. Çünkü ona biçilen zaman tamı tamına eglenebilmesi için yeterli olmamıştır. Bu da bir sonraki ekran karşısına oturuşunun daha heyecanlı olmasını sağlar.

Fakat buradan eğlencenin tutulması/kısıtlanması gibi bir özellikten diğerine geçiş yapamıyorum. Oysa sanki birbiri ile bağlantılı olabilecek şeyler gibi. Ya da benim kafam gerçekten dumanlı.

Aslında eğer düşmeden önce sonucuna katlanabiliyorsak şayet, ve bunu görüp razı olabiliyorsak, düştükten sonra da böyle bir kaygı yaşayacağımızı düşünmüyorum. Kabullenme en güzel ders olur sanırım.

Her şeyin başı kabullenmeden veya kafada bitirmekten geçmez mi zaten? Zihnini kontrol edip doğrularıyla yanlışlarıyla bir kılıfa koyduktan sonra harekete geçmek. Çoğu kişinin bundan eksik ilerlediğini varsaydığım için yaptıkları çoğu işin sonuçlarından memnun olmadıklarını düşünüyorum.

Konu saptı biraz sanırım. :/

Size bir soru sormak istiyorum. Materyalizmi savunuyorsunuz ve merak ediyorum. Elektrik de bir madde midir? Veya beynimizin içinde birbiri ile bağlantılı halde bulunan nöronlarımız ve bunların üzerinden geçen düşünsel sinyaller. Bunlar da bir madde midir?

Ruh konusunda ne diyorsunuz? Bir ruhumuz olduğuna inanıyor musunuz? Ve onu neyden sayıyorsunuz? 4. boyuttan bir madde olarak mı?

Eğer sohbet sizi zorunlu tutuyorsa beni kırmamak için, lütfen bunu belirtin. Veya "bu kadar konuşma yeter" demek istiyorsanız bunu açıkça belirtin. Kırılmam, darılmam etmem.

Sizi zorla konuşturan kılıbık herifin teki olmak istemem.

Ben bu çöplükte -siteye çöplük demeye bayılıyorum- gerçekten uzun bir zamandır varım. İçinde olup biten bütün haltları ve kısmen nadir güzellikleri bilirim. Bir elin parmak sayısını geçmeyen insanlar olmasa hiçbir şeye benzemeyeceğini de biliyorum bu ortamın. Her neyse, konuşturmayın beni bu siteyle. Kendimi zor zaptediyorum.

Ben de zamanında sizin gibi çok küfrettim kendime, neden buradayım diye.
*1 yıldır buradayım ben. Bu benim için uzun bir süre.

Ben şahsen neyi sevdiğimi kendime kanıtlayabildim. İlginçtir, ben Bu site öncesinde yazı yazmayı, kendimi aykırı kelimelerle ifade etmeyi bu kadar çok sevmiyordum. Yani bunu fark etmemiştim. Böyle bir özelliğimin olduğunu. Burası bana bir kazandırdıysa şüphesiz bu farkındalıktır.

Dediğiniz gibi, ben de burada birçok kez -hatta çoğu kez- farklı yanlarımı keşfettim. Artık ben insanların asıl belirleyiciliğinin sanal dünya olduğunu düşünüyorum. Çünkü burada bildiğiniz gibi bastırılmış duygular fırt diye açığa çıkıveriyor. Önlerinde hiçbir engel olmaksızın.

Garip gelebilir ama ben insanları sanalda reele nazaran daha çok anladığımı ve çözdüğümü düşünüyorum. Ve sanırım sırrım cümle kuruluşuna, imla ve yazım kurallarına ve ek olarak da gülme şekillerine bakmam. Komik gelebilir ama ben Bu yöntemle çoğu kişiyi karakterli mi karaktersiz mi diye eleyebiliyorum.
*Narsist gibi gözükmek istemem. Sadece yazmak istedim işte.. siz öyle deyince.

Bence buradaki herkesin ortak sevdiği bir şey var. Burayı kullanış amaçlarında onları birleştiren bir özellik bu.
Kendimizi anlatmayı veya ifade etmeyi seviyoruz. Milleti burada tutan en önemli nedendir bence bu.
Egosuz hiçbir şeyin zevkine varamıyoruz. Her şeyin sonu bu iğrenç ben merkezciliği. Sevginin bile.

Ah, benim kişiliğimin nesini analiz edebilirsiniz ki? Hiçlik nasıl analiz edilir? Tanrı'yı bu yüzden pekala analiz edebiliyoruz sanırım.
Endişelenmiyorum. Rahatım.
Her ne varsa zaten ortada, veya diğer türlü yoktur.

Ben sizin kendinizi fark edecek nitelikte olduğunuzu düşünüyordum. Belki de bunun siz bile farkında değilsinizdir.
Sanırım beklemediğim bir cevap aldım ve hayal kırıklığına uğradım.

Kişi kendini nasıl bilmez. Bir rüyada veya hoş bir sarhoşlu kafa ile halüsinasyonun içinde değiliz. :/

Daha fazla yanlış anlaşılma olmadan bitireyim ben. :)
Her şey için teşekkürler. Zevkli bir sohbetti.

Merhabalar. Umarım rahatsız etmiyorumdur. Aklıma takılan bir şey var, daha doğrusu sizlerin nasıl düşündüğünü bilemediğim bir soru var aklımda. Az önce "Ruhun görevi nedir?" diye bir soru gördüm ve sizi hatırladım. Maddeci oluşunuzu.

Ayıracak zamanınız varsa size sormak istiyorum. *Madem ruh gibi bir öz'den oluştuğumuzu düşünmüyorsunuz, bütün bu karakteristik özellikleri, vicdan denilen doğru ile yanlışı ayırmada çalışan insan duygusunu, veya her şeyi bir kenara bırakırsak derinlerde bir yerde bizi biz yapan şeyi neye bağlıyorsunuz?

Açlık oyunları kitabını okumadım maalesef. Bir gün okumak kısmet olur umarım.
Vicdan ile yaptığınız açıklama güzeldi. Haklısınız, bunu düşünebilmem gerekirdi.

Sorunuza ise "ruh illa iyi yönde olan mıdır?" diye cevap verebilirim ancak. Vicdansızlığın oluşu ruhun varlığını da saçma yapıyor belki, fakat ruhu sadece 'iyi' bir şeymiş gibi almak ne kadar doğrudur ki?

Ayrıca maddeci olsanız bile ruh ile ilgili bir soruyu takibe almış olmanız da gözümden kaçmadı. Güzel bir davranış. Keşke herkes sizin gibi bir şeye inanmayı seçtikten sonra diğer taraflarda tamamen pes etmese.

Beni afallatan bir soru oldu bu. Din ruhu nasıl ele alıyor bilmiyorum. Eğer sizin dediğiniz gibi ele alıyorsa, -ruhumuz bizi doğru yola sokan ve Tanrı'nın kendinden bir parçasıysa- az önce dediğiniz şey... vicdansızlık ruhsuzluk demek oluyor veya Tanrı'nın da sadece tek yönde pozitif bir şey olduğunu yalanlıyor.

Konu çok karmaşıklaştı. :) Veya ben konuyu bu hale çevirdim, bilemiyorum.

Evet, geçen günlerde ben de ilgimi çeken bir yoruma birkaç cevap atmıştım da oradaki üye Tanrı'nın varlığını "madem her şeyde en iyisi ve en kudretlisiyse, kötülükte de en iyisi olması gerekir" diye bir çelişki ile yok saymıştı. Ben de o sorunun linkini atarım size hem. :)

Karşılıklı mesajlaşmaktan çok memnun olurum. Üye adımı hatırlamayabilirsiniz, Nonentity.
Gizliden çıkmak istemiyorum çünkü yan taraftaki Canlı yayında bir anlıkta olsa gözüküyorum ve sorunuza yeni lamerler getirmeyeyim şimdi.

*Bu cevabı yazdıktan sonra Profilimi açacağım. Takip edin. Ve sizinkisi de kapalı sanırım, siz de takip edebilmem için belli bir süreliğine açarsanız sevinirim.

Bir önceki niki "beyinsiz" olan birinden düşünmesini isteme. Ben düşünmeyi bırakalı çok oldu. Düşünmek isteyene de mani olmam.

atar damarın ile gırltağın ortasına 2 parmağında bastır orda yuvarlak bir yumuşaklı hissedeceksin ona sendanton demir :)

doktorlar yudum yudum için diyorlar oturarak için felan diyorlar sana bir şey söyleyim şimdi bir insanın içinde 6 milyon adet zararlı bakteri vardı yarısı kanserojendir eğer su temiz değil ise suda 454 milyon bakteri vardır bunların %92 i konserojendir bunu bil :)