Allah sevdigi kuluna sikinti verir.

En çok sevdiğimiz birinden yola çıkarsak,onun yaptığı hareketler bazen çok hoş gelir bize,bazen hatalar yapar;Sonra affederiz.Derken affedilmiyecek hataları ard arda yapar ve buda bizi o sevdiğimizden soğumamızı uzaklaşmamızı neden olur.



Çünkü bir kaç kez affetmişiz o şansların hepsini vermişiz,ama sevdiğimiz kişi ısrarla yine aynı şekilde devam edince içimizdeki sevginin tamamen yok

olmasına neden olur.Ve onu kendi haline bırakırır ondan uzak durmaya çalışırız.

Allah-ı Teala ile kul arasındada aynıdır.Kul,güzel şeyler yapar Allah'da bundan razı olur.Kul hata yapar pişman olur tövbe eder;Allah tövbeleri bolca kabul eden olduğu için affeder.Fakat,kul,Kul hakkı,yetim hakkı,ve yeminler ederek Allah'ı yalanına şahit göstererek vs. büyük günahlardan boyuna yapar.



Ne tövbe etmek aklına gelir nede vicdan azabı duymak,Böyle kişileri Allah-u Teala'da unuttuğu kulları arasına koyar.Yani kendi haline bırakır.Zaten öyle kişilerin şeytan bile peşini bırakır.Çünkü şeytanın işi kullara kulluk görevi yapmalarına engel olmaktır.

Şeytan Allah-u Teala'dan kıyamet gününe kadar müsade istemişti.Bana müsade etki,senin topraktan yarattığın değer verdiğin ve önünde bütün melekleri secde ettirdiğin insanoğlu nasıl yoldan çıkıyor

sapıyor onu gör.demişti.Allah-u Teala ise sana uyanlarada lanet olsun yıkıl karşımdan diyerek kıyamet gününe kadar şeytana izin vermişti.Lakin o Yüce Rabbimiz merhamet sahibidir.

Yinede insanoğluna bir şans vererek yaptığı hatalardan tövbe edip pişman olunca tövbesini kabuledeceğini bildirmişti Kur'an-ı Kerim'de,buda büyük bir şanstı insanoğlu için,ama gözler kör olmuşsa

Rabbini unutmuş hiç hatırlamıyosa,hatalarından pişmanlık duyup tövbe etmiyosa bir kul elbetteki bu Allah'ın gücüne gider.



Allah'ın kendi haline bıraktığı kul ise çırpınır durur ufacık bir dert bile

ona dağlar kadar ağır gelir.Hep bunalım stres içerisinde dolaşır.Sonucuda genelde haberlerde,gazetelerde gördüğümüz gibi intiharlarla sonuçlanıp hem bu dünya'yı heç ahiret hayatını kendi eliyle yok eder.

Çok sevdiği kişilere gelince: Onlara sürekli dert verir.Küçük veya büyük,çünkü,kuluna derdi verir ki,Rabbini hatırlasın hep onu anarak yardım istesin ve buda aradaki,Allah ve kul sevgisini dahada çoğaltsın güçlü kılsın ister.Kuluna sürekli acımı çektirir? Hayır! Çünkü o kullarına derdi verir ama

onlara kıyamaz,bazen taşıyamayacağı zaman yükünü hafifletip ona mutlu olacağı küçük sevinçli müjdeler verir.

Buda hani bizlerde olurya,İnsanlar arasında mucize dediğimiz olaylar.Hayatımızdaki ani güzel süprizler.Bilen tabiki bilir bunların mucize deyilde birinin yaptığını,çünkü herşey öylesine güzel

planlanıp uygulanmış gibi olur ki,hani o an şaşkınlık içinde Allahım inanamıyorum derizya işte öyledir.



Kuluna derdi verir vermesinede,ona o dert sanki tatlı bir dert sıkıntı gibi gelir.Veya o sıkıntılar arasında bunalırken sanki serinletici bir rüzgar esintisi gibi hafif gelir serinlik hisseder.

Çünkü kul inançlıdır ve ümidini kaybetmez,

Bu sözü aslında öyle değerlendirmemek gerek.

Kimilerini sıkıntılarla, kimilerini de güzelliklerle sınar. Sen Allahın emrettikleri çerçevesinde yaşamını biliyor, doğruyu yanlışı ayırt ediyor isen zaten az çok bir profil ortaya koyabilirsin. Tabi en doğrusunu Allah bilir.