Baba acısı zamanla hafifler mi?

28 yaşındayım 60 yaşındaki babamı 2 gün önce gömdüm. nasıl bir duygu nasıl bir acı tahmin edemezdim böyle olacağını kesinlikle ama alışıyor insan unutamazsın hiçbir şekilde unutamazsın o anlar hep aklıma geliyor ama helalliğimi aldım rabbim dualarımı kabul etti onu acısız bir şekilde yanına aldı şükür ediyorum helallik alamayan ölüm gününde konuşamayan insanlar da var Allah’a bin şükür o gün öleceğini hissettim hep yanındaydım ne istese yaptım ikiletmedim ama bilinci kapanana kadar ne varsa herşeyi söyledim ona onu çok sevdiğimi söyledim onu hep seveceğimi söyledim bunları şu an yazarken bile hüzünleniyorum ama alışıyor insan yokluğu çok zor oluyor ama alışıyor bizde birgün gideceğiz çocuğunun üzülmesini istermisin ayakta dik durduğunu görmek istersin ne hissettiklerini anlarsın işte hatalar yaptık ama helallik istedim sevdiğimi söyledim beni sevdiğini sordum ve tek kelimesi insan çocuğunu sevmez mi oldu ve başka hiçbir şey sormadım biliyodum çünkü sevdiğini herneyse çok büyük bir acı Allah kimselere göstermesin diyeceğim ama bir gün bu acıları torunlarımız bile yaşayacak ruhları şad olsun peygamberimize komşu olsunlar Gani Gani rahmet eylesin. 🙏

Başın sağ olsun kardeşim yaşamayan bilemez ben amcamı kaybettim. Amca baba yarısıdır derler ya benim amcam babamla denkti işte. Babamı kaybetmiş kadar üzgünüm 4 5 gündür gerçeklik algımı yitirdim gece uyuyamıyorum uykumdan uyanıyorum. Her an onu düşünüyorum her dakika ağlayasım geliyor. Babamı amcamı düşünürken görünce benim de ağlayasım geliyor. Büyükbabamı görünce çok üzülüyorum. Her an bir köşeden amcam çıkacakmış sanıyorum. Yaşamayanın bu acıyı bilmesi gerçekten imkansız amcam 1 ay hastanede yattı. Doktorlar ölebilir dedi çok ağır dedi, inanmadım onlar kötü düşünüyor dedim amcam yaşayacak dedim. Ölmesini hiç istemedim benim hayatımdan 50 yıl gitseydi de amcam ölmeseydi keşke diye ağladım, ağladım ama ne çare. Zamanla unutulur diyorlar ama amcamın eksikliğini şu son 1 ayda o kadar çok hissettim ki. Amcam, diğer amcam ve babamdan çok farklıydı, çok bambaşka biriydi o. Düşünmeden duramıyorum, yerini kimse dolduramaz. Benim hayatta idol aldığım birisiydi. Nerede duracağını konuşacağını ciddileşeceğini güleceğini ağlayacağını hayattaki duruşunu çok iyi bilen yemeyen yediren içmeyen içiren herkese her an yardım eden saf pozitif mükemmel bir adamdı. 7 milyarda 1 rastlanacak bir adamdı. Unutamıyorum, unutamayacağım. Canım Amcam seni çok özlüyorum...

bende yasamıs bırı olarak gerckten ınsan yasamadan tahmın edebılecegı bır duygu degıl .fakat şunuda aklımızdan cıkarmayalım senınde benımde hıc kımsenın yarına garantısı yok .bız dogarken ölecegımız zaten kesınlesmıs oluyor .evrenın kanunu bu var olan bir gün yok olacak .aallhtan tum olnelerın yerı mekanı cennet olsun .fakat bıze burada düşen ders şu olmalı .annesı babası kardesı sağ olan arkadaslarım. sevdıklerımızın kıymetlerını öldukten sonra anlamaya bırakmayalım .yanınızdayken bunun tadını cıkarın .öpün koklayın .sarılın doya doya tadını cıkarın cunkı zamanı bellı olmayan bır gun onlardan ayrılacagınızı unutmayın .gerısı hersey boş degerlerımızı kaybetmeyelım

Allah rahmet etsin.babanız ebediyete gidip ,boyut değiştirdiğinden dolayı ruhani irtibatınıza devam etmelisiniz.en azından ona hayır duaları edip,onun adına insanlara iyilik yapabilirsiniz. ama sakın olaki onun acısını hissetmemek için ,kendisini unutmak hatasına düşmeyiniz.Allah ebedi alemde sizi babanızla buluştursun görüştürsün.

Basin sag olsun dostum :(

7 yasinda babami kaybettim 5 yasindayken ayrilmak zorunda kaldik.

28 yasindayken ölmüs resmini gordum sanki o an olmus gibi hungur hungur agladim :(

Yas 32 5 yasimdan beri onu ozluyor ve ariyorum. Acisi hafiflemez belki ama zaman yokluguna alistirir