Hayata bir de böyle bakın

İnsanların hepsi bir değildir. Ben kendim iyi insan olmak isterim, fakat kötü olanlara da hayretle bakmam. Hatta kızmam bile, ancak kötülükleri bana taalluk ederse kendimi müdafaa ederim. Şunu esas olarak kabul etmeliyiz ki, insanların hemen ekserisi yalnız kendilerini düşünür. Dünyadaki bütün felaketlerin, uygunsuzlukların, bayağılıkların sebebi işte bu her şeyden evvel kendini düşünmek illetidir. İlk bakışta insana bir kurnazlık ve akıllılık gibi görünen bu hal hakikatte aptallıktır.

İnsan başkalarına yardım ettiği, başkalarını sevdiği kadar yükselir. Dünyada hayatın bir tek manası varsa o da sevmektir. Hatta mukabele edilmesini bile beklemeden sevmek. Başka bir insanı bahtiyar edebilmek, kendini bahtiyar edebilmekten daha güç fakat daha insancadır. Bugün böyle düşünenlere saf, hatta enayi derler.
Fakat ne derlerse desinler, biz kalbimizin ve kafamızın doğru bulduğu şeyleri etrafın ne dediğine bakmadan yapmalıyız. Hayatta en büyük vazife, en büyük saadet olarak şunu almak lazımdır: Bize yakın ve uzak bütün insanlara yardım etmek, bütün insanların iyiliğine çalışmak…

Bende yazına karşılık birşeyler yazayım güzel konu çünkü.
Öncelikle zenginide fakiride mutsuz orta düzeyde bir insanım çalıştığım yerin sahipleri milyon dolarlarlar kazanan bir firmanın kurucuları. Ben bu yere torpil ile girdim çünkü okulumu daha bitirmedim hatta okumuyorum bile, ama okuyan mezun olan insanları görüyorum asgari ücrete hatta bölümüyle alakasız olan işlere giriyorlar çünkü mecburlar başka şansları yok insan kendi şansını yaratır diyorlar ama o herzaman olmuyor hele ki şu zamanda bir yerde tanıdığın yoksa işe girmen senin cv'nin daha iyi olması hiç ifade etmiyor.
İnsanlar mutsuz çünkü dünyada sürekli ölüm var ölümle ilgilenmiyor gibiler ama var insanlar mutsuz devlet sayesinde herkesin bankalara borcu var ve bilinçsiz şekilde insanlar tüketiyor kazandığından çok daha fazlasını cep telefonu gibi basit ve salak bir alete yatırıyorlar. Asgari ücretle çalışan birisi neden iphone6+ kullanır? Çünkü insanımız kendini değerli görmek istiyor kendisine bir saygısı olunsun istiyor ama bu ne kadar mümkün? Pahalı telefonlar pahalı kıyafetler arabalar insana ne kadar saygı getirir? Eğitim seviyesine gelince istanbul'da okadar fazla şehir üniversitesi kurulduki, mezun olanların hepsi işsiz kalacak diye korkuyorum 1988 yılından beri Türkiye'de 2000 üzerinde işletme mezunu veriyor bunların hangisi bir yer işletiyor bu en basiti 10 üniversite her bölümde 50 mühendis adayı olsa bunların hangisi bir firmada iş bulacak? Okadar karanlık bir geleceğe doğru gidiyoruz ki aşk acısı bunların yanında incir çekirdeğinin hacmi gibi kalıyor.

İnsanlar üzerinden genelleme yaptigini dusunuyorum ama sole acikca soylemek gerekirse insanlarin mutsuzlugu yalnizlik hissiyatindan kaynakli bir problem.
Özellikle dostlarinin sevdiginin ananın babanın yanında bile artik insanlar kendilerini yalniz hissedebiliyorlar... Sıkıntı basıyor ama sıkıntının ne oldugunu kelimeye dokecek bir insan yok... Size sorayım nedir bu sıkıntının cevabı? ve nasıl aşılır :)

Son paragrafa katılıyorum. Ama bunları yaparken kendinizi kandırmayın. Realist olun ki daha büyük hayal kırıklığı yaşamayasınız. İnsanlar hep bir işin olumsuz gitme olasılığını gözardı ediyorlar. Bu yüzden daha büyük hayal kırıklığı yaşıyorlar. Çalış çabala canını sıkma moralini bozma olursa olur olmazsa çay içersiniz :)

Bencil olmak kısmı dısında ideal ama ogutler hicbir zaman belli basa gelmis insanlarda ise yaramaz. nitekim hayatta herkez bunları biliyor :) ama insan'lıgın geregi bu olsa gerek bir sekilde bu hayatta yasicaksın umutsuzluguda umit etmeyide sevmeyide herseyi bunlardan en onemli olan sey kisinin kendine pay cikartması bundan otesi yoktur.

kişisel gelişimi insanlara anlatamazsın. kişisel gelişim yaşatılarak öğrenebilir. incilde "düşmanı sevin" ayetini yazmasına rağmen bunu hiçbiri yaşamaz. fakat bizde bir mesnevi bile hepimizi iyiliğe götürebiliyor. hangisi mi? "yaradılanı sev yaradandan ötürü."

O 3 çeşit acı ergenler için hanımefendi. İnanın hayat boyu insanın önüne birçok problem çıkıyor. Bunun farkına varmak önemli. Çözümü ise karar verme yetisine sahip olmaktır. Sonrada verdiğin kararların conucu ne olursa olsun kabul etmektir. Mevcut olduğun durum en iyi kararı verdiğin durumdur. İlerde pişman olmak anlamsız. "demekki o zaman verilebilecek en iyi karar buydu" demek bir nebze bizi rahatlatir

işte bu!!! bu sitede böyle dolu ve aslında mutlu olabilmenin nekadar basit olabileceğini çözebilmiş vatandaşların bu sitede olduğunu görebilmek çok hoş... çok uzun zamandır hiç rast gelmemiştim... insanlar acı çekmeyi de sever. oda bir duygudur ve ihtiyaçtır... fakat farkında olarak yaşamaları gerekmektedir.

Ya bunalım değilde sıkıntı var bende: Yalnızlık, utangaçlık-çekındenlik, kalabalık oratmdan uzak durma... Bu tür huylarım yüzünden çok yalnızım. Bende kendimi müziğe veriyorum derin düşüncelere dalıyorum uzaklardaki köyleri arsaları yoldan geçen insanları seyrediyorum bapıyorlar diye. Bu yalnızlık güzel ama bazen sıkıcı oluyor.

Aslinda hayati ters duz etmek de faydali olur bence hani hep bardagin bos tarafina bakariz ya bu durumda farkli acidan bakmamiz lazim mesela sevgilim yok benim ama ya olsaydi ve aldatilsaydim daha mi iyi olurdu? Cok zengin olsaydim sapitsaydim bur anda batsaydim iyi mi olurdu. Biraz farkli acilarfan bakilmali bence

hayat'ın bir manası olduğuna dair kimsenin pek şüphesinin olmadığı, uğruna mücadele edileceklerin henüz tükettirilmediği her ne kadar anlıyormuş gibi yapsak da, gerçekten hissedebilir miyiz, bilmiyorum.

En güzel konu bu be :) helal olsun. Ben de biraz acıdayım ve yavaş yavaş da dindirmeye çalışıyorum, böyle konular bana iyi moral oluyor. Yüzde yüz uygulayamayacağım ama dinleyeceğim. Aklımın ucunda bulunsun.