Hayata Anlam Katacak Kişiler Tanımak

Bu düşünceye varmak biraz zaman istiyor. Epey de tecrübe. Ve bol bol analiz, sentez, ve planlama.

Hayat o kadar kısa ki tanıdığımız insanlarla bu kısacık zaman dilimini beraber geçirdiğimizde bunun bir sebebi olması gerekiyor, diye düşünüyor insan.

Hayattan en fazla verimi kapmamız gerek. En azından ben böyle hissediyorum. Madem yaşıyoruz şunun şurasında, dolu dolu yaşayalım.

Çevremizdeki, iletişim ağımızdaki, etki alanımızdaki insanları bilinçli seçmemiz gerek ki hayatın birçok alanından katkıyı alacak ortam oluşmuş olsun. Bu ihtiyaç kişiden kişiye değişir. Ama benim şu sınırlı ömrümde - o da şimdilik - edindiğim kadarıyla bir insanın hayatında bulundurması gereken insanlar şöyle:

Realist

Sizi sistemin katı gerçekleriyle yüzleştirecek, hayal dünyanızdan çekip gerçekçi adımlar atmanızı isteyecek kişiler lazım. Her şey olmasını umduğumuz gibi gitmiyor. Oyunun kuralları farklı olabiliyor. Acı da olsa, bazen bunları duymak yenilenmeye, kapasiteyi tekrardan gözden geçirmeye ve farklı yollar kullanmaya yönlendiriyor insanı.

Sanatçı

Gerçek bir sanatçı ile vakit geçirmemişler bilmezler. Bu kişiler ruha, öz'e daha yakındırlar. İlhamların, sezgilerin, tarifsiz hislerin dünyasında yaşarlar. Bu insanlar yalnızca göğe bakıp ağlayabilir. Bu ruhların çemberinde bulunmak ruhun incelmesine, mantık ve duygunun mahkumiyetinden bir nebze arınmanıza fayda sağlar.

Maceracı

Bu kişiler toplumun yapay normlarını önemsemezler. Gelecekte yaşamazlar. Anda o an tecrübe etmek istediklerinin kokusunu solurlar. Canlıdırlar. Cesurdurlar. Kültürlüdürler. Bakış açıları çoğu insandan daha geniştir. Özgür ruhunuzun ortaya çıkması için bu insanları bulun kaybetmeyin.

Bilgili

O kadar az şey biliyoruz ki, bilmediklerimizin hacminin farkında değiliz. Bu insanlar işte onun habercisi. Onları izleyerek, onlardan öğrenerek aslında öğrenmenin yaşı, zamanı, ortamı olmadığını görürüz. Kültürün bir ayağı da kitaplardadır. Çok okumak aynı zamanda iradeye işaret eder.

Duygulu

Bu sözcük yeterli olmadı. Daha iyisi aklıma gelmedi ama. Evet, insan zihninde yaşamaktan kalbinin yerini unutabiliyor. Bu kişilerin yanında bu kişilerin engin sevgisini, karşılıksız merhametini, mantığın elvermediği bağlanmayı, bir kişi veya bir şey için akıl almaz savaşı, gerçek sevgiyi öğrenebiliriz. Duyguların insanın duygusal bedeninde kesintisiz akması gerek. Bütün mutsuzluklar bu akışı sağlayamadığımız için. Yapmak isteyip yapamadığımız için. Sevip söyleyemediğimiz için. Sevip karşılık beklediğimiz için.

Bu kadar insanı ağına toplamak ve ağında tutmak zor geliyorsa herbirini tek başına kendi kendine olabilirsin. O da bir seçenek.

Teşekkürler okuduğunuz için. Anlam dolu bir ömür geçirmek dileği ile.