Anlatmak istedigim cok sey var...

Anlatmak istedigim cok sey var…

Hayal kirikliklarim, kendimle savasim, icimde kopan firtinalar…

Huzur ve özgürlük arayan ruhum, kanatlari kirik kafesinde yasayan masum bir kus gibi. O kusun günahi ne?

Benim günahim ne? Neden bu kadar aci cekiyorum?

Nereye gidersem gideyim, hangi yolu secersem seceyim, bütün yollar dikenli canimi acitiyor her yerime batiyor, dayanamiyorum…

Sevinmeli miyim? Acacak güllerin habercisi mi bu bitmek bilmeyen dikenler

Yoksa ben mutlulugu hak etmiyor muyum? Kaderim mi bu?

Anlatmak istedigim cok sey var ama susuyorum…

Beni anlayacak kimse yok cünkü, kalabaligin icinde yalnizlik bu olsa gerek…

Hep yarim kaldim ben, yalnizlik hic pesimi birakmadi.

Sevmek sevilmek istedim ama olmadi.

Sevdiginin elini tutmak ona sarilmak yaninda huzur bulmak nedir bilmem…

Anlatmak istedigim cok sey var ama anlamazlar ki…

Tek limanim Allah`im.

Dua ederken huzur buluyor ruhu, sakinlesiyor…

Inancim olmasa tutunacak hic bir seyim olmazdi, ölürdüm, bu dikenlere katlanamzdim…

Cok agir geliyor üstümdeki yük, tasiyamiyorum, dinlenmeden arinmadan olmuyor.

Anlatmak istedigim cok sey var, geceleri konusuyor göz yaslarim…

Gecelerin verdigi yalnizlik ve sakinlik bana iyi geliyor...

Göz yaslarimla birlikte yüzümden akiyor icime attiklarim, ruhumu temizliyor yarina hazirliyor.

Geceleri özgür olabildigim tek vakit, günes batana kadar duygularimi bastirmaliyim.

Kimse görmesin göz yaslarimi, acimasin bana.

Zaten anlamazlar ki, iki güzel söy söyleyip neselenmemi beklerler.

Görmüyor kimse mutsuzlugumu…

Derdimi anlatmadigim icin derdim yok saniyorlar, güclü ve mutlu görünüyorum onlara…

Ayni acilari cekmeden anlayamazlar ki...

Anlatmak istedigim cok sey var cook...

Bu sabah yazdim, duygularimi sözlere dökmek iyi geliyor biraz...

Sözler yetersiz kalsa da, birazcik olsa da paylasmak istedim icimdekileri, yalnizligimi...