Sana Söylemek İstediklerim...

Bittiğinde çok üzülmemiştim, belki de hazır oluşumdan dolayı. Eksik kaldım sen gidince, aylardır ne bir selam ne bir mesaj. Eksikliğin içimde git gide büyüdü. Kendime seni sevmediğimi, içimde senden geriye hiçbir şey kalmadığını söyledim sürekli. O kadar inandırıcıydım ki bazen ben bile inandım bu yalana. Ama seni her görüşümde kalbim elimde olmadan çarpmaya devam etti. Kimseye hissedemedim sana hissettiklerimi, kimseyi öpmek güzel gelmedi. Oysa seninle saatlerce öpüşsem bıkmazdım ben. Asla doyamazdım sana, sarılırken bile özlerdim. Seni her halinle, her şeyinle sevdim, seviyorum. Sensiz yaşamayı öğrendim, zamanla öğrettim kendime ya da zaman bana öğretti, bilmiyorum. Duygularım hala var içimde bir yerlerde. Gün gelecek sabah uyandığımda gözlerimi seni düşünerek açmayacağım. Kim bilir belki yeniden aşık olurum. Ama unutamam seni, seninle geçirdiğim ayları. Seninle geçirdiğim hiçbir saniyeyi unutamam. Hayatımın en güzel, en mutlu anlarını yaşattın bana.

Hatırlıyor musun? Aynı anda uyanmıştık benim odamda, yeşil örtülü yatağımda. Kollarında açtım gözlerimi, bundan daha güzel bir his yok inan bana. Klimayı açık unutmuştuk, donmuştuk soğuktan. Soğuk havaya rağmen sıcacıktı tenin. Birbirimizi ısıtmak için öyle sıkı sarılmıştık ki, bir daha bırakmayacağını sanmıştım. Yanılmışım. Bunun gibi birçok anımız var asla unutamayacağım. Unutmakta istemem zaten. Acı çektirdiğin kadar da mutlu ettin ya beni, bu yeter. Senden asla nefret etmiyorum. Sakın böyle düşünme. Kin besleyemem insanlara. Seni sadece seviyorum, başka bir şey yok içimde.

Geçen gün bana mesaj attın ya hani yeni numarandan, kim olduğunu anlamamı istedin. Ben ilk mesajından beri biliyordum senin olduğunu. O yazış stilini nasıl unutabilirim ki? Geçirdiğimiz aylar boyunca kazıdım hafızama, sadece onu da değil. Seninle ilgili her detayı her şeyi kaydettim. Bazen kafama eser, açar fotoğraflarımıza bakarım. Seninle binlerce fotoğraf çekinecektik biz, yani öyle hayal etmiştim. Olmadı, kısmet değilmiş. Geçen gün sen bana mesaj atınca, ne yalan söyleyeyim, mutlu oldum. İçimdeki umutlar tekrar yüzeye çıktılar. Oysa ki ben onları kalbimin bodrumlarına kilitlemiştim demirden kilitlerle. Senin tek bir mesajın o demirleri kıracak kadar güçlü işte benim üzerimde. Elimde değil, üzerimdeki etkini kaldıramam. Sadece onunla yaşayabilirim. Aslında seviyorum seni her gördüğümde heyecandan titremeyi. Geçen gün okuluna geldim, seni izledim uzaktan. Çok heyecanlandım. Gördün beni ama gelmedin yanıma, ben de senin yanına gelmedim. Olsun önemli değil. Seni gördüm ya o yeter bana. Sonra parka gittim. Günlüğüme yazdım oturup. Yazarken ağladım. Hıçkıra hıçkıra hem de. Aylardır ağlamamıştım, rahatladım. İçimde kalınca daha kötü yapıyor. Seni çok özlüyorum son zamanlarda. 2 ay önce aklıma az gelirdin. Son zamanlarda ne oldu bilmiyorum, ama çıkaramıyorum aklımdan.

Dün gece rüyamda gördüm. Birlikte sinemadaydık. Sonra kendi evimize gitmek için ayrılırken masum bir öpücük kondurdun dudağıma. Hayatımın en güzel hediyesi gibiydi. Diğer öpüşlerinden çok farklıydı, belki de gerçekten sevdiğindendir. Rüya bu, neden sevmeyesin ki. Sonra döndün arkanı gittin. Sessizce izledim uzaklaşmanı. Sonra uyandım, rüyamda gördüğüm şeyler o kadar gerçekçi ve güzeldi ki, rüya olduğunu anlayamamışım. Gerçek sandım kendime gelene kadar. Yattığım yerden saf bir gülümsemeyle duvarı izliyordum. Sonradan hatırladım, dün gece arkadaşlarımlaydım ben, seninle değil. Ama üzülmedim. 2 aydır ilk kez rüyama girmiştin. Önceleri her gece görürdüm, ama sonra aniden kesilmişti.

Bir hayalim daha vardı. Aslında seninle ilgili binlerce hayalim var ama kendime saklıyorum diğerlerini. Okul başlayınca, birlikte okuldan kaçıp buluşacaktık biz. Yollarda yürüyecektik. Belki dondurma bile yiyecektik. Sonra deniz kıyısına gidip dalgaları izleyecektik. Birlikte Palm Beach’e hiç gitmedik. O gün gerçekleşecekti. Bütün günü birlikte geçirecektik hiç sıkılmadan. Yani en azından ben sıkılmayacaktım. Sen hep sıkılırdın benden. Biliyorum, benim seni sevdiğim gibi sevmedin beni. Ama umurumda değil. Çünkü elimden gelen bir şey yok. Bunu ben sağlayamam. Üstünden zaman geçti, hafifledi kalbimin ağrısı. Baş edebiliyorum en azından. Bazen mutlu bile olabiliyorum. Aptalca umutlara kapılmayı çoktan geçtim. Sadece seviyorum seni, tek başıma. Bu yazdıklarımı asla okumayacaksın. Sadece içimde kalmasınlar istedim. Söylemek istediklerim bu kadarla bitmez, sayfalara sığdıramam seni, hislerimi anlatmak istesem. Ama bu kadarı yeter. Umarım hayatta hiç yalnız kalmazsın ve hep mutlu olursun.