Yalnız Gezen, Yalnız Ölen Ve Yalnız Dirilecek Olan İslam'ın İlk Sosyalisti Ebu Zer Ve Üstün Kişiliği

Aslında 7'nci yüzyılda yaşamış bir şahıs için ''sosyalist'' tabirini kullanmak biraz farklı bir başlık olabilir. Lakin Ebu Zer'in sözleri ve eylemleri tam olarak bu kavramla uyuşmaktadır.

Ebu Zer, Gifarî Kabilesi'nin reisidir.

Ebu Zer'in doğum tarihi bilinmemektedir. Kendisi Gifarî Kabilesi'nin reisidir. Gifarî Kabilesi, Mekke dışında varlığını sürdüren, yoldan geçen kervanları yağmalayarak geçimini temin eden bir kabiledir.

İslam'ı kabul eden ilk sahabelerden olan Ebu Zer, putpereslikten nefret ediyordu.

Putperesliğin yaygın olduğu Arabistan topraklarında daha İslam tebliğ olamadan evvel Ebu Zer tek bir Tanrı'nın varlığına inanıyor ve insanların kendi elleriyle yaptıkları putlara tapınmalarını akılsızlık olarak görüyordu. Mekke'de peygamber geldiğini duyan Ebu Zer, Mekke'ye gelip Kâbe'nin yanında Hz. Muhammed'i tam 3 gün boyunca beklemiştir. Nihayet Hz. Muhammed Kâbe'ye geldiğinde Ebu Zer ona sorular sormuş ve İslam'ı kabul etmiştir. O zamanlarda Müslümanlar, müşrikler tarafından her türlü işkencelere ve hakaretlere maruz kaldığından çoğu Müslüman kimliğini gizlemek zorunda kalıyordu. Lakin Ebu Zer, ''Vallahi Müslümanlığımı burada haykırmadığım sürece evime dönmem.'' diyerek İslam'ı kabul ettiğini cesurca Kâbe'den bağırarak halka duyurmuştur. Bunu duyan müşrikler Ebu Zer'e saldırıp yaraladılar. Hz. Muhammed'in amcası Hz. Abbas, Ebu Zer'in Mekke'den olmadığını ileri sürerek kurtulmasını sağladı.

Hz. Muhammed, Ebu Zer'in yalnız dirileceğini söylemekle beraber aynı zamanda doğruluğundan emin olunan bir sahabe olduğunu bildirmiştir.

Ebu Zer, yalnız gezen, yalnız yaşayan ve yalnız ölen bir sahabedir. Hz. Muhammed bu yüzden Ebu Zer için yalnız haşrolacağını söyler. Aynı zamanda kendisinin dürüst bir kimse olduğunu bildirir. Ebu Zer'in ölümü de yalnız olmuştur.

Gece fakirlere altın dağıtırdı.

Ebu Zer, Hz. Muhammed'in vefatından sonra Medine'den Şam'a gitti. Şam valisi Muaviye onu tecrübe için bir gece adamlarından birisine bin altın vererek Ebu Zer'e vermesini istedi. Ebu Zer, uyumayıp altınları fakirlere dağıttı. Sabah valinin adamı gelince ''Aman efendim. Vali beni başka adama göndermişti, yanlışlıkla altınları size verdim.'' deyince Ebu Zer, ''Oğlum, o altınlar gece fakirlere dağıtıldı. Bana üç gün mühlet ver de o altını tedarik ediverelim.'' şeklinde mukabelede bulundu. Şam valisi onun cömertliğini ve doğruluğunu öğrenmiş oldu.

Aç yatan insanlar varken altın süslemelerle kendisine saray yaptıran Muaviye'ye rahat vermemiştir.

Hz. Muhammed'in vefatından sonra özellikle Hz. Osman zamanında başlayan kopukluk Ebu Zer'in başkaldırmasına neden oldu. Ebu Zer, sosyal düzene itiraz etmiş, halkı düşünen toplumcu bir sahabeydi. Ebu Sufyan'ın oğlu Muaviye, kendisine altın süslemelerle saray yaptırınca Ebu Zer ona ''Eğer bu sarayı kendi paranla yaptırıyorsan israftır. Eğer devletin parasıyla yaptırıyorsan günahtır.'' demiştir. Ebu Zer, aynı zamanda oldukça bilgili ve akıllı birisiydi. İslam Peygamberi Hz. Muhammed, Ebu Zer'e ''Sinesi dolup taşacak kadar ilim öğrenen kişi.'' yönünde bir iltifatta bulunmuştur.

İlim meclislerine gelmek, bin rekât nafile namazdan daha hayırlıdır. (Ebu Zer)

Yoksulluk, zenginlik ve din sömürüsü yoluyla zengin olma meseleleri üzerine çok durmuş ve bu yüzden sürgün edilmiştir.

İslam Peygamberi Hz. Muhammed, ''Komşusu aç yatarken kendisi tok yatan bizden değildir.'' derken Ebu Zer, ''Evinde ekmek olmadığı hâlde kınındaki kılıcıyla başkaldırmayan adama şaşarım.'' ifadesini kullanmıştır. Hz. Muhammed, fakirlere yardım etmenin vicdanla ilgili olduğuna dikkat çekerken, Ebu Zer mecburi olması gerektiğine dikkat çekmektedir. Ebu Zer, bu yönüyle fakirlerin ezildiklerini, eğer bir yerde zengin ve fakir varsa muhakkak zenginlerin fakirlerin sırtından para kazandığını ve zenginlerin hak yediğini düşünür. Ebu Zer, bütün bunlara rağmen vefat etmeden evvel kefeninin bile devlete ait olmamasını istemiştir. Muaviye ve Hz. Osman zamanında müsrifliğin çok olmasından yakınmış ve sürekli Muaviye'yi tenkit etmiştir. Muaviye, Ebu Zer'in bu yakarışlarından sıkılarak kendisini halife olan Hz. Osman'a şikâyet etmiş, Hz. Osman ise Ebu Zer'i sürgüne göndermiştir. Ebu Zer, Müslüman olduğunu duyurmaktan korkmadığı gibi israf eden Muaviye'ye başkaldırmaktan da korkmamıştır. Hz. Osman'ın kendisini sürgün etmesinden sonra Mekke ile Medine arasında Rebeze adında bir bölgede çadırında yaşamaya başlamıştır.

Ey insanlar! Ebediyen farkına varamayacağınız bir hırs sizi öldürdü. (Ebu Zer)

Yalnız yürür, yalnız gezer, yalnız ölür; Ebu Zer.

Ebu Zer, sürgün edildikten sonra Rebeze Çölü'nde çadırında yaşamaya başlamıştır. Aşırı sıcaklığın altında mahkûm olan Ebu Zer'in yiyeceği bile yoktu. Daha sonraları Hz. Osman'ın, geçimini temin edebilmesi için kendisine bir miktar hayvan verdiği söylenilmektedir. Burada, mescitte İslam'ı da öğretmiştir. Ebu Zer, Rebeze Çölü'nde bir müddet kaldıktan sonra 652 yılında vefat etmiştir.

İslam Peygamberi Hz. Muhammed'in Ebu Zer için söylediği sözler:

-Sinesi dolup taşacak kadar ilim öğrenen kişi.

-Ne mavi gökyüzü, ne de kara toprak Ebu Zer'den daha doğru sözlü birisini görmemiştir.

-Ebu Zer'in hayası ve zühtü Meryem oğlu İsa gibidir.

-Ebu Zer, gökyüzünde, yeryüzünde olduğundan daha meşhurdur.

Hz. Muhammed, ''Hırsızlık yapanlar da cennete girebilecek.'' buyurduğunda Ebu Zer hiddetlenerek ''Olur mu ya öyle şey.'' demiş ve Hz. Muhammed sözüne ''Ebu Zer kızsa da...'' eklemiştir.

Ebu Zer el-Gifanî hakkında detaylı bilgi edinmek isteyenler, Ali Şeriati'nin ''Ebuzer'' adlı kitabını okuyabilirler.