Siyasal İslamcılık Tarihi

Günümüzde Siyasal İslamcılık düşüncesi pek çok ülke de hala etkindir. Birbirlerinden farklı şekilde özellikleri barındıran grupların tarihsel süreç içinde nasıl ortaya çıktı ve evrildi beraber bakalım.

1-Doğuşu

Arabistan'da Vahhabilik ve Selefilik Osmanlı'ya karşı başkaldırmış ve 2. Mahmut tarafından çoğu İstanbul'da asılmıştı. Abdülhamit ise 1892'de çarşafı yasaklamış, sokakta giyenlere polisler saldırmıştır. Abdülhamit imparatorluğu kurtaracak olan düşüncenin ''Panislamizm'' olduğunu düşünüyordu.

2-Demokrasi dönemi

Demokrasinin 1950'den sonra bütün dünyaya yayılması ile beraber Siyasal İslamcı hareketler de seçim ve propagandaların içinde yer aldılar. Pek çok ülke de Müslüman Kardeşler, İhvan, Hizbullah, İran devrimcileri ve Milli Görüş gibi farklı düşünceler ortaya çıktı. Bu düşünceler ise entellektüel bir birikim oluşturmaktan uzak zamanla kendi ülkelerinin sonunu getiren hareketler oldu. Bir dönemler Asya'nın İsviçre'si olarak görülen Afganistan modern bir ülkeden çağ dışı bir ülkeye, İran'da bir baskı rejimine döndü.

3-Dış güçler ile ilişkileri

Abd'nin en büyük amaçlarından bir tanesi komünizmin dünyada yayılmasını engellemekti. Bunun için ülkelerde yer alan milliyetçi ve islamcı fikirler desteklendi. Komünizm ile mücadele dernekleri ve Yeşil Kuşak projeleri birbir uygulamaya konuldu. Yeşil Kuşak projesine göre komünizmin islam ülkelerinde yayılmasını İslamcı fikirleri destekleyerek engellemeyi amaçlıyordu.

Şu an siyasi hayatımızdaki önemli şahsiyetler milli talebe birliği gibi grupların içinden çıkmışlardır. Erdoğan, Gül, Arınç ve hatta şimdiki meclis başkanı Karaman bu grupların içindeydi. Fetullah Gülen'de komünizm ile mücadele derneğinin Erzurum şubesinin kurucularındandır.

Resimdeki kişi meclis başkanı Karaman'dır. Kanlı Pazar olaylarında yer almıştır.

4-Ilımlı İslam düşüncesi

Sovyetler Birliği çöküp komünizm tehlikesi ortadan kalkınca Abd'de yeni fikirler ortaya çıktı. Radikal fikirleri barındıran ve Sovyetlerin Afganistan'da çökmesine neden olan taliban gibi örgütler artık Abd'ye de zararlı idi. Şimdi İslamı radikalleştirmekten normalleştirmeye döndürmenin planı yapılmıştı. Türkiye'de de Ilımlı İslam fikrinin en önemli temsilcisi Gülen hareketidir. Erbakan'ın dış dünyaya kapalı fikride Akp'yi kuranlar tarafından demode bulunmuş ve daha liberal bir anlayışa sahip olan Akp kurulmuştur. 1980'den beri ''Kemalist ve Türk Milliyetçisi'' fikirleri statükocu olarak gören ve eleştiren cephe artık yeni bir statükoyu kurmuşlardı. Yök, Diyanet ve seçim barajı gibi eleştirdikleri şeyler kendi ellerine geçince baskı aracı olarak kullanıldı.

Günümüzde ise Mavi Marmara olayından sonra artık İslamcılar tasfiye edilmeye ve sadece Erdoğancılık fikrinin temelleri atılıyor. Partinin içinden İslamcılar tasfiye edilmeye devam ediyor. Cem Küçük-İslamcı yazarlar tartışması ise bunun örneğidir.

Geçmişte Kemalizm ve statüko eleştirisi yapan Cem Küçük, Nagehan Alçı, Rasim Ozan gibi girdiği kabın şeklini alan ama kendini liberal olarak tanımlayan yazarlar görevlerini yapmaya devam etmektedir.

İslamcılık tarihi boyunca entellektüel bir birikim oluşturamamış, sürekli dış devletlerin yön verdiği ve kullandığı bir düşünce sistemi olarak varlığını devam ettirmiştir.